Bewust ouderschap coach

Door mijn jarenlange ervaring met het werken met kinderen, kom ik er achter dat ik eigenlijk steeds vaker ouders aan het coachen ben in hoe zij met hun ouderschap bezig zijn.
Kinderen zijn onderdeel van een gezin en soms geeft het kind problemen maar ligt de oorzaak eigenlijk niet alleen bij het kind maar bij het gezin en hoe het daar loopt.

Ouders stoeien soms ook met hoe zij nu eigenlijk bezig zijn met vormgeven aan het ouderschap.
Het is heel normaal als je het even niet meer weet. Dat hoort bij het ouderschap.

Soms wil je als ouder gewoon even iemand waarmee je kunt bespreken over wat je doen; waar je tegen aanloopt en waar je eigenlijk behoefte aan hebt als ouder.

Niet altijd is er in je directe omgeving iemand waarmee je zoiets kunt bespreken.
Wellicht om je anders tegen het opvoeden van kinderen aankijkt of omdat je het idee hebt dat je elkaar niet helemaal begrijpt of gewoon omdat je dat liever met een buitenstaander doet.

Je loopt ergens tegenaan binnen je ouderschap en zou dolgraag verandering aanbrengen in je gezin maar je weet niet goed hoe je dat moet doen en waar je moet beginnen.
Je hebt al vriend(inn)en en/of websites geraadpleegd of boeken gelezen, maar het raakt het allemaal net niet.
Het is net even anders beschreven als dat jij het ervaart.

Je bent dus op zoek naar iets dat jou kan helpen.
Je wil immers dolgraag een gelukkig gezin waarin iedereen zich thuis en geliefd voelt.
Maar ook dat je zelf ook weer tot ontspanning komt en er weer rust in huis komt.
En dat is logisch, dat je dat graag zou willen!

“Geluk is niet iets kant-en-klaar. Het komt door je eigen acties.”
– Dalai Lama

De Dalai Lama zei het al eens geluk ontstaat doordat jezelf in actie komt. Dus wil jij graag in actie komen om weer meer geluk te ervaren?
Weet dat ik je kan helpen bij het invullen van je bewust ouderschap.

Want laten wel wel wezen wanneer je zoals jij bezig bent met het nadenken over je opvoeding. ben je bezig met bewust ouderschap.
Hoe fijn is dat als kind dat je ouders zou met je begaan zijn dat ze ook naar zichzelf durven kijken waarin ze mogen groeien!

Wanneer je als ouder bewust op zoek bent naar iemand die jou kan coachen in je rol als ouder, zoek dan niet langer en vraag een kennismakingsgesprek aan waarin we samen je probleem verkennen en bekijken hoe ik jou daarbij kan helpen.

Ik wil graag hulp bij het bewust ouderschap

Slaapproblemen bij kinderen aanpakken

Met enige regelmaat komen mensen bij mij omdat hun kind niet goed slaapt. De ene keer is het zo opgelost een andere keer blijkt het veel groter te zijn.

Wellicht is het goed om eerst eens te bekijken wat er eigenlijk gebeurt wanneer je slaapt.
Slapen is noodzakelijk in ons leven. Wanneer je net zou slapen zouden we het simpelweg niet overleven. Bij kinderen is het ook nog eens zo dat zij door goed te slapen beter zich kunnen ontwikkelen. Zowel op fysiek vlak als emotioneel en cognitief.

Slapen kun je eigenlijk verdelen in twee slaapstadia.
Namelijk de REM-slaap en de Non-REM-slaap. Maar wat is dat dan?

  • REM-slaap
    REM staat voor Rapid Eye Movement oftewel een snelle oogactiviteit. De oogleden zijn dan gesloten maar daaronder maken je ogen snelle bewegingen. Tijdens de REM slaap dromen we. Je spieren verslappen behalve dan die van je gelaat en je ogen. Wanneer je dit weet, begrijp je wellicht ook waarom mensen niet staand kunnen slapen.
  • Non REM-slaap
    Het stukje Non zegt het eigenlijk al. Tijdens deze fase is er geen oogactiviteit. Beweegt zich kind met tijden veel tijdens het slapen. Dan kun je er vanuit gaan dat het zich op dat moment in de Non-REM-slaap-fase bevindt.
    Deze fase is onder te verdelen in vier fasen. Tijdens de eerste fase is er sprake van een lichte slaap; tijdens de tweede fase is er sprake van een iets minder lichte slaap; tijdens de derde fase is er sprake van een diepere slaap en tijdens de vierde fasen is er sprake van de diepste slaap.

Bij volwassenen duurt de Non-REM-fase zo’n 90 minuten gevolgd door 10-20 minuten REM-slaap. Deze fase komt ongeveer zo’n 5 keer voor. Bij kinderen duurt de Non-REM-fase 20 minuten en de REM 60 minuten. Natuurlijk kan dit per persoon altijd iets schelen. Tijdens de overgangen worden we een klein beetje wakker.

Hoeveel slaap heeft een kind nodig?
Hoeveel slaap je nodig hebt is leeftijdsafhankelijk en natuurlijk ook afhankelijk aan je levensstijl. Kleuters hebben gemiddeld 11 uur slaap nodig per nacht. Basisschoolkinderen zo’n 10 uur. Pubers varieert tussen de 8-10 uur. Volwassenen hebben gemiddeld zo’n 7 uur slaap nodig.

Slaapstoornissen
Wellicht is het een geruststelling om te weten dat slaapstoornissen vaak voorkomen. Van kinderen tot een jaar of 3 heeft een derde problemen met inslapen of doorslapen. Onderzoek heeft uitgewezen dat bij kinderen van 8-10 jaar de helft zelfs 6 maanden of langer last heeft gehad met inslapen of vreemde verschijnselen tijdens de slaap. Neemt niet weg dat het natuurlijk ontzettend vervelend voor kind en ouder kan zijn.
Hoe je als ouder hiermee omgaat is echter wel van cruciaal belang… Sommige ouders vinden het geen probleem en maken zich er niet druk om en laten hun kind bij hen in bed slapen. Andere ouders vinden dat echt een probleem en willen dat gewoon niet.

Wanneer je kind last heeft van inslaapproblemen is het zaak om even goed in kaart te brengen of het een gewoonte is die er ingeslepen is en dat het een kwestie is van grenzen stellen. Wanneer dat niet het geval is en het blijkt te gaan om bijvoorbeeld angsten. Dan is er wellicht een andere aanpak meer passend. Natuurlijk kun je als ouder die angst heel hardnekkig afdoen als onzin, maar daar help je je kind echt niet mee. Beter is het om het te bespreken en kijken naar wat het kind nodig heeft om met de angst om te gaan en wel in te kunnen slapen.
Verplichten om te slapen is helaas niet mogelijk. Wel kun je je kind duidelijk maken dat het slaaptijd is. De dag is voorbij en ook de ouder gaat slapen om de volgende dag weer fris en fruitig te zijn.

Tijdens het maken van een afstemming kan ik wanneer er bijvoorbeeld sprake is van angst bij een kind achterhalen wat de oorzaak is van de slaapproblemen. Vaak geeft een kind dan ook aan wat het graag anders zou willen in het gezin waardoor het beter kan slapen.
Dan gaan ouders met de inzichten en handvatten aan de slag en vaak gaat het daarna ook beter.

Slaapproblemen aanpakken
Slaapproblemen aanpakken vraagt veel energie en ook echt een consequente aanpak van ouders. Gedrag verander je namelijk niet zomaar. Daar gaat echt wel een periode overheen. Dus twee nachten iets proberen is niet voldoende. Wil je een probleem echt goed aanpakken, hou dan vol, ook als het moeilijk wordt.
Plan daarom goed in wanneer je start met het aanpakken van het probleem. Zorg dat je ook als ouder de volgende dag niet echt iets actiefs hebt gepland. Of bijvoorbeeld in een vakantie. De eerste weken zijn echt cruciaal. Dus ben consequent en houd het samen vol!

Ben je er klaar voor?
Dan volgen hier twee aanpakken die je kunt hanteren. Bekijk eens waar er voor jezelf winst te behalen valt.

Stappenplan bij de aanpak van een slaapprobleem:

  1. Kies een vast uur om te gaan slapen.
    (Rekening houdend met dat niet ieder kind even veel slaap nodig heeft.)
  2. Zorg voor een duidelijk avondritueel.
    Dit ritueel moet elke avond in dezelfde volgorde herhaald worden.
    Bijvoorbeeld naar toilet gaan, tandenpoetsen, naar bed, nog even 5 minuten (voor)lezen, lichten uit.
  3. Wanneer vindt het slaapprobleem plaats?
Bij het verlaten van de kamer? Mijn kind kan moeilijk alleen inslapen.
Hanteer dan de “In en onmiddellijk weer uit de kamer”-methode.

1.     Wanneer het kind roept zodra je de kamer verlaat, ga de kamer van het kind binnen.

2.     Zeg dat het moet slapen. Kies voor een vaste zin die elke keer als men de kamer binnen gaat, herhaald wordt.

3.     Blijf niet langer dan 15 seconden.

4.     Maak geen oogcontact met het kind, geef geen extra kus of knuffel, niets meer vertellen, niet antwoorden op vragen.

De eerste avond ga je als ouder om de 2 minuten naar binnen en dit houd je vol tot het kind uiteindelijk slaapt. De tussenpose van tijd kun je geleidelijk afbouwen.

Komt het kind uit bed, dan stuur je het terug naar bed of je tilt het op en legt het terug in bed zonder dat je boos wordt en volg bovenstaande stappen.

Hanteer de “Ik blijf bij je tot je slaapt”-methode.

1.     Ga op het uiteinde van het bed van het kind zitten.

2.     Maak geen oogcontact.

3.     Antwoord niet op vragen maar herhaal indien nodig op de twee minuten dat het kind moet slapen.

4.     Als het kind uit bed komt en op schoot komt zitten, leg hem/haar dan terug zonder iets te zeggen.

5.     Blijf bij het kind zitten tot het slaapt.

Doe dit een aantal avonden op deze manier. Als het lukt, ga dan de volgende avond op een stoel zitten in de kamer van het kind, de volgende avond in de deuropening etc., tot wanneer het kind alleen ligt.

Succes!

Mocht je toch nog tegen problemen aan blijven lopen, schroom dan niet en neem contact met mij op!

Waarom is hechting zo belangrijk bij kinderen?

Knuffels zijn van grote waarde.

Tegenwoordig is er veel meer bekend over wat hechting met de ontwikkeling van kinderen doet. Wanneer er ergens een storing is in het proces kan dat gevolgen hebben op de latere ontwikkeling van een kind in hoe het met anderen omgaat. Maar hoe verloopt het hechtingsproces?

Onderzoekers hebben zich eerst gericht op hoe hechting in het dierenrijk tot stand komt. Iedereen kent wel het verhaal dat wanneer een dier uit een ei is gekropen dat het zich dan hecht aan het eerste levende wezen dat het ontmoet. Ze zien dit levende wezen als een moeder. Vanuit dit gegeven zijn onderzoekers verder gaan onderzoeken. Zo zijn ze er achter gekomen dat je verschillende fasen hebt waarin het hechtingsproces plaatsvindt.

Al tijdens de zwangerschap beginnen de voorlopers van het hechtingsproces. Wanneer een foetus zes maanden is, ontwikkelt het al vaardigheden die het begin vormen van het hechtingsproces. Denk hierbij aan dat het kind ervaart of een moeder angstig en het reageert op de stem van de moeder. Ook de gevoelens van de moeder ervaart het kind. Wanneer deze positief getint zijn richting de nog ongeboren baby heeft een bevorderende werking op het hechtingsproces.

Wanneer de baby is geboren gebruikt het allerlei signalen die er voor zorgen dat de ouders voor hem/haar zorgen. Wanneer een baby ongeveer 5 maanden oud is, ontwikkelt het een voorkeur voor de verzorgers die vertrouwd zijn voor de baby. Zo’n twee maanden later krijgt de baby steeds meer de voorkeur voor één persoon. Dit kan zowel de moeder als de vader zijn. Het is namelijk niet afhankelijk van wie het kind voedt. Het heeft meer te maken met bij wie het kind zich veilig voelt. Dat veilig voelen is belangrijk wanneer het zich bijvoorbeeld angstig of verdrietig voelt. Wil je zorgen dat het kind zich veilig bij je voelt, dan is het ook belangrijk dat je de angst of het verdriet van je kind serieus neemt en het troost.

Wanneer je baby in de leeftijd komt van een dreumes tot met peuter, is het in staat om even zonder de favoriete ouder te kunnen en vertrouwt het erop dat de ouder weer terugkomt of dat het zelf naar de ouder toe kan gaan. Als kleuter is je kind in staat om ook hechtingsrelaties aan te gaan met andere personen dan alleen de ouders. Door ervaringen in de verschillende hechtingsrelaties vormt de kleuter zich een beeld van hoe een relatie hoort te zijn.

Wanneer een hechtingsproces goed verloopt blijken deze kinderen sociaal vaardiger te zijn, weerbaarder en minder angstig en ook leergierig. Ze hebben zelfvertrouwen en durven vanwaaruit de wereld te verkennen.

Gelukkig kan een niet zo lekker verlopen hechtingsproces toch nog positief beïnvloed worden met behulp van goede begeleiding. Maar andersom kan ondanks een goede hechting er toch ook nog een verstoring plaats vinden. Het is dus belangrijk om te zorgen dat je altijd alert blijft op de hechting binnen je gezin.

Wanneer je gevoelig bent voor de wensen en behoeften van je kind, leert je kind dat je er voor hem of haar wilt zijn. Dit geeft een veilig gevoel. Dit betekent ook dat dit niet alleen de moeder hoeft te zijn. Ook de vader die gevoelig is voor de wensen en de behoeften van zijn kind bouwt een waardevolle relatie op met zijn kind. Moet dat op dezelfde manier als de moeder dat doet? Nee hoor, dat hoeft helemaal niet! De intentie van de ouder en het gevoel dat je je kind geeft zijn belangrijk. Een kind heeft liefde en verzorging nodig. Voor iedereen is het fijn als hij/zij zich veilig voelt. Want wanneer je je veilig voelt, kun je zelfvertrouwen opbouwen en jezelf ontwikkelen.

Moet ik dan de hele dag met mijn kind bezig zijn en op ieder geluidje reageren? Nee, dat hoeft echt niet. Maar zorg ervoor dat je er voor je kind bent als het je nodig heeft. Knuffel je kind zodat het zich geliefd voelt, maar kijk hierbij wel of je kind ook net zoveel van het knuffelen geniet als jij als ouder. Er zijn kinderen die knuffelen niet zo prettig vinden maar wel een andere vorm van genegenheid of aanwezigheid van de ouder waarderen. Wat ik tijdens het maken van Luisterkindafstemmingen regelmatig tegen kom is dat een kind gewoon wil voelen dat de ouders van hun kind houden. Dat het behoefte heeft om die warmte van de ouder te voelen. Om te ervaren dat zijn/haar ouders positieve gevoelens hebben voor het kind.

Ga ook met elkaar in gesprek en bespreek wat je fijn vindt en waar je behoefte aan hebt. Dit kun je ook met kinderen doen. Ook kinderen kunnen aangeven wat ze graag willen. Maar allemaal hebben ze de behoefte aan onvoorwaardelijke liefde van hun ouders. Ze willen die veilige thuishaven waar ze op kunnen bouwen. Of ze nu baby zijn of puber, altijd is er de behoefte om ergens je thuis te voelen en te mogen zijn wie je bent. Dat je je veilig voelt. Dat mensen aan je gehecht zijn en je aanwezigheid waarderen.

Moet je dan alles accepteren wat je kind doet en zegt? Nee hoor, liefde voor je kinderen hebben is ook grenzen aangeven. Hoe fijn is het als je weet waar je aan toe bent? Dus dat je weet wat geaccepteerd wordt en wat niet. Dat je weet wat jij mag verwachten van de ander en wat jij mag verwachten van de ander? Dat geeft duidelijkheid. En wanneer je kind weet dat het altijd bij je terecht kan, heb je als ouder een veilige thuishaven gecreëerd.

 

 

Nog meer lezen over hechting:

Waarom zijn positieve emoties zo belangrijk?

Positieve emoties zijn belangrijk voor een kind.

We voeden onze kinderen zo op zoals wij denken dat we dat goed doen. We hebben daar diverse mogelijkheden voor.
Wellicht heb je zelf een warme opvoeding gehad en wil je dat graag ook aan je kinderen geven, maar misschien wil je het juist helemaal anders doen dan dat jij vroeger opgevoed bent.

Eén ding is zeker, we willen het met de beste intenties doen. Niet altijd slagen we erin om dat geven te doen wat we graag voor ogen hebben maar uiteindelijk willen allemaal hetzelfde namelijk dat we het beste voor hebben met ons kind.

Toch lopen dingen wel eens anders als we gehoopt hebben en zit je kind niet lekker in zijn of haar vel en lijkt alles tegen te zitten.
Natuurlijk is dan niet erg als dat een keertje gebeurt, kinderen moeten immers ook leren omgaan met teleurstellingen en dat dingen niet lopen zoals ze graag zouden willen. Maar wanneer een kind teleurstelling op teleurstelling te verwerken krijgt, kan dat negatieve gevolgen hebben voor het zelfvertrouwen. Het fijnst is het natuurlijk dat er een balans is zodat een kind zowel succeservaringen heeft als teleurstellingen.

Wanneer een kind vertrouwen heeft en dingen doet waar het blij van wordt, ervaart het namelijk positieve emoties. Wanneer je positieve emoties voelt, doe je iets waar je blij van wordt en komen jouw kwaliteiten beter tot uiting. Je laat je talenten dan meer zien en zelf zie je ook meer omdat je trots om je heen de wereld in kijkt.

Die positieve gevoelens kun je zien als een voorraadje in je lichaam voor tijden wanneer het even wat minder gaat of wanneer iets moeilijk gaat. Je veerkracht is dus bepalend voor hoe je met teleurstellingen en moeilijke perioden om gaat. Hoe meer positieve emoties er tegenover staan, des te meer kun je aan.

Hoe mooi is het als je dan ook nog eens je sterke punten in kunt zetten om je moeilijkere punten te versterken.
Als jij altijd heel creatief bent, kun je dan die creativiteit ook inzetten wanneer je een moeilijk probleem tegenkomt?
Kun je dan ook creatief met de situatie omgaan en kijken naar wat je zelf kunt creëren om de situatie makkelijker te maken?

Wanneer je als ouder in gesprekken met je kind praat over hoe jij omgaat met positieve ervaringen maar ook met teleurstellingen, leert je kind hoe het zijn/haar persoonlijke kwaliteiten in kan zetten als het even een moeilijk moment heeft. Juist door het voeren van zulke gesprekken ontstaat er hechting. En laat dat nu weer een positieve emotie zijn waardoor je in een mooie cirkel terecht komt.

Vergeet niet dat je als volwassenen een voorbeeld bent voor je kind. Geef jij snel op dan heeft dat ook effect op het gedrag en doorzettingsvermogen van je kind. Maar laat jij zien dat jij ondanks teleurstellingen je schouders ergens onder datgene zet wat je graag wil bereiken, dan ben je daarin ook een voorbeeld van je kind.

Kortom: deel je gevoelens en laat je verwonderen door de mooie gesprekken die dat op kan leveren.

Vind je het moeilijk om dergelijke gesprekken met je kind te voeren, dat geeft niet. Ik kan je altijd op weg helpen. Tijdens een “ontdek je talent” gesprek, voer ik gesprekken met kinderen waarin we op zoek gaan naar de talenten van een kind. En dan bedoel ik met talenten niet dat ze ergens in uitblinken ten opzichte van een ander, maar juist waar ze zelf blij van worden, waar de kinderen zelf die positieve emoties door ervaren.
Op die manier krijgt het kind inzicht in zich zelf en kan het zelf gaan handelen om zijn of haar talenten meer in te gaan zetten. Op die manier legt het kind een voorraadje aan zodat de veerkracht ook weer groeit. Het kind kan zich dan weer gaan ontspannen en het zelfvertrouwen groeit. Zoiets verdiend toch ieder kind? En iedere ouder wordt blij van een gelukkig kind, kortom een mooie win-win situatie!

Docent begrijpt HSP-leerling niet

Allereerst wil ik even kwijt dat er gelukkig heel veel leerkrachten en docenten zijn die heel goed met hun leerlingen omgaan en respect hebben voor de gevoelens van hun leerlingen. Zelf vind ik het ook erg belangrijk dat een leerling voelt dat hij of zij serieus wordt genomen.

Helaas zijn er ook docenten die zeggen dat ze bekend zijn met HSP maar dat tijdens het gesprek overduidelijk te merken is dat er geen respect is voor de gevoelens van de leerling. Hoe ga je daar dan mee om als kind en als ouder? Want niets is zo frustrerend als een docent die zegt dat hij of zij jou begrijpt terwijl je ziet en voelt dat dat allesbehalve het geval is.

Laten we beginnen met dat je mijns inziens niet de wereld om je heen moet willen veranderen en zelf je achter HSP verschuilen met excuus om niets aan jezelf te veranderen. Daarmee zet je jezelf in een slachtofferrol terwijl HSP juist een hele mooi kracht van iemand kan zijn. Ik bedoel daarmee niet dat je je HSP moet ontkennen. Wat ik bedoel te zeggen is dat het belangrijk is dat je met je HSP leert omgaan om goed te kunnen functioneren in de huidige maatschappij net als andere mensen dat ook moeten. Dat is het allerbelangrijkst om eerst zorg voor te dragen. Want van daar uit kun je mensen ook laten zien hoe mooi HSP kan zijn en wat je er mee kunt bereiken.

Wanneer je in een gesprek bent met een docent waarin je niet het gevoel hebt dat de hij of zij begrijpt wat jij bedoelt, geef dat dan ook op een respectvolle wijze aan. Blijf echter wel trouw aan jezelf en wanneer jij graag met respect behandeld wil worden, behandel de ander dan ook met hetzelfde respect als jij behandeld zou willen worden ongeacht hoe jij behandeld wordt. Vertel zo rustig mogelijk dat je het gevoel hebt dat de ander niet begrijpt wat jij bedoeld. Vaak wordt er namelijk met woorden iets anders gezegd dat via lichaamstaal wordt uitgestraald. HSP-ers pikken dit natuurlijk feilloos op en dan ontstaat er verwarring. Wanneer je meteen heel boos reageert, gooi je bij voorbaat de deur al dicht en kan het gesprek net zo goed stoppen omdat het dan alleen maar hard tegen hard gaat. Wanneer je zelf rustig probeert uit te leggen wat je bedoeld kan het nog steeds zo zijn dat de ander niet helemaal begrijpt wat je bedoelt maar weet de ander wel dat jij je niet gehoord voelt. Maar het kan ook zijn dat dat ander zich daar niet van bewust is.

Bedenk vooraf wat je graag met het gesprek zou willen bereiken en hoe je dat het beste aan kunt pakken. Denk in oplossingsmogelijkheden waar zowel kind als docent zich in kunnen vinden. Docenten hebben het vak gekozen om kinderen iets te leren dus er is altijd wel ergens een ingang te vinden die waar beide partijen zich in kunnen vinden. Soms is een kleine aanpassing al voldoende voor de HSP-er en een kleine moeite voor de docent. Natuurlijk kun je de docent ook altijd wijzen op alle informatie die op mijn website www.praktijk-de-vlinder.com/hsp te vinden is. Speciaal voor docenten en leerkrachten staat daar wat achtergrondinformatie over HSP en ook tips hoe je er in de klas mee om kunt gaan op een manier die voor alle kinderen prettig is HSP of niet. Voor de kinderen zelf en voor ouders staat er ook veel informatie op de website. Tips over hoe je omgaat met overprikkeling maar ook hoe je het voorkomt.

Wanneer je als ouder in gesprek bent met een docent en je hebt het gevoel dat jullie er niet uitkomen en jullie zijn het daar beide over eens, kun je wanneer je er echt niet uit komt natuurlijk altijd besluiten het gesprek te stoppen en op een later moment voort te zetten met eventueel een derde onafhankelijk persoon erbij vragen om te kijken of die kan uitleggen waar de miscommunicatie zit. Maar dit doe je natuurlijk pas wanneer je eerst zelf rustig hebt proberen duidelijk te krijgen waar het probleem ligt en wat een fijn zou zijn als het anders zou kunnen.

Wat er ook gebeurt, probeer altijd respectvol met elkaar in gesprek te blijven. Wanneer een docent er echt niets mee kan, respecteer dat hij of zij dat doet, maar vraag ook of hij of zij dan respecteert dat het bij jouw kind anders werkt. Voor de leerling van deze docent is het belangrijk dat hij of zij daar ook mee om leert gaan en goed bij zichzelf te blijven. Niet iedereen is immers even begripvol in de maatschappij en dan kun je het beter zien als een training om om te leren gaan met mensen die minder gevoelig zijn. Accepteer dat mensen verschillend zijn en denken maar dat iedereen op zijn manier het beste voor heeft met het kind.

Als allerlaatste tip: Ga tijdig met elkaar in gesprek en laat dingen niet opstapelen waardoor het in één keer een hele kruiwagen met frustraties is, dan ben je te laat en kun je niet meer rustig met elkaar in gesprek gaan.

Meer lezen over HSP?

Kijk hier op de site van Praktijk De Vlinder

of lees verder in onderstaande boeken

 

Nog meer boeken over hoogegevoeligheid bij kinderen.

Luisterkind

Vraag jij je wel eens af wat er toch in dat kleine koppie van een kind om kan gaan?

Er zijn van die momenten dat je als het ware toch eigenlijk wel een beetje (en soms een beetje veel) met je handen in het haar zit.

Bijvoorbeeld wanneer je met je kind vastloopt met een probleem waar jullie tegenaan lopen of er is iets waar je de vinger niet precies op kunt leggen, dan wil je daar graag verandering in brengen.

Je hebt misschien al een aantal dingen geprobeerd, maar het wil maar niet lukken om er beweging in te krijgen zodat alles weer wat fijner gaat voor jou en je kind.

Gelukkig is er een mogelijkheid om je daarbij te helpen!
Door middel van een Luisterkindafstemming kan ik je namelijk inzichten en handvatten geven voor het gedrag van je kind of waar je dan ook tegenaan loopt.

Een Luisterkindafstemming is een gesprek tussen jouw kind en mij.
Ik ga in gesprek met je kind en van dat gesprek ontvang je een schriftelijk verslag.
In dat verslag leg ik dan vast wat we besproken hebben en hoe je kind het probleem waarmee je bij mij komt, ervaart en wat het nodig heeft om verandering aan te brengen om het probleem aan te pakken. Wanneer we klaar zijn, ontvang je van mij het verslag via de mail.

Hoe gaat dat gesprek dan eigenlijk in z’n werk bij een Luisterkind afstemming?

Welnu, bij een Luisterkindafstemming maak ik een verbinding tussen jouw kind en mij mogelijk in de energie. Dat klinkt wellicht een beetje vaag maar wanneer je het vergelijkt met het afstemmen op de juiste radiofrequentie van een radiozender waar je graag naar wil luisteren, is het vast meteen een stuk duidelijker.
Wanneer ik op de juiste frequentie af heb kunnen stemmen, vindt ons gesprek plaats. Dat gesprek vindt plaats in de energie en met het onderbewuste van je kind.
Het voordeel van het werken in de energie is dat er in de energie geen sprake is van tijd en ruimte waaraan je gebonden bent. Het maakt dus niet uit waar je kind op dat moment is, of waar ik op dat moment ben. Je kind hoeft dus niet eens bij mij in mijn praktijk aanwezig te zijn. Je kind kan gewoon lekker doorgaan met het eigen leventje, terwijl ik op je kind afstem.
Sterker nog het hoeft niet eens op een afgesproken tijdstip ergens op een stoeltje te gaan zitten en wachten tot ik klaar ben met het schrijven van de afstemming. Dat is allemaal niet nodig. Heerlijk toch!

Door middel van die afstemming krijg je dus van mij inzichten en handvatten waarmee je thuis aan de slag kunt gaan.

Heb ik inmiddels je interesse gewekt en wil je graag een Luisterkindafstemming aanvragen, wacht dan niet langer, kom in actie en zet de eerste stap in een positieve verandering in de goede richting.

Wist je trouwens dat deze methode geschikt is voor iedereen die gehoord wil worden, kinderen, volwassenen, iedereen van 0 tot 100+.
Een Luisterkindafstemming kan dus ook voor volwassenen aangevraagd worden!

Ja,ik wil meteen een aanvraag doen!

Ja,ik wil meteen een aanvraag doen!

Speciale afstemmingen

Naast het aanvragen van een gewone Luisterkind-afstemming is het ook mogelijk om een speciale Luisterkindsafstemming aan te vragen.

  • Een speciale Luisterkindafstemming is een Familie Verbond afstemming en is een afstemming op het hele gezin tegelijkertijd en niet op één op één zoals bij een familieopstelling.
  • Een andere speciale Luisterkindafstemming is een Levensbrug Afstemming en is een afstemming op mensen die overleden zijn; ongeboren kinderen (denk aan miskraam of abortus); doodgeboren kinderen; mensen die in coma liggen; mensen die op de intensive Care liggen en niet meer zelfstandig kunnen praten; mensen die een vorm van dementie, Alzheimer of Korsakov hebben of mensen die zelfmoord hebben gepleegd.
  • Ook is het mogelijk om een Luisterkindafstemming voor een dier aan te vragen dit is een Luisterdier Afstemming

 

Ja,ik wil meteen een aanvraag doen!

Ja,ik wil meteen een aanvraag doen!

Ja,ik wil meteen een aanvraag doen!

Deze referentie spreken voor zich, met trots deel ik ze met je:

 

Graag een stukje uit een afstemming lezen?

Lees hier een stukje uit een afstemming van een meisje dat niet alleen haar ouders iets te vertellen had maar ook een boodschap voor de rest van de wereld.

Laten we samen kijken hoe ik je kan helpen!

Laat hier je gegevens achter en dan neem ik contact met je op.

 

 

%d bloggers liken dit: