Wanneer heb jij voor het laatst echt geluisterd?

Luisteren om de ander te horen.

Vaak horen we elkaar wel praten maar wordt er niet echt geluisterd naar wat de ander eigenlijk probeert te vertellen.
Luister jij alleen naar datgene wat de ander letterlijk zegt of luister jij verder?
Luister jij naar wat de ander te vertellen heeft?
Gewoon zonder oordeel over wat hij of zij zegt?
Zonder dat je in gaat vullen wat hij/zij wel zal bedoelen?
Wanneer heb jij verder doorgevraagd wat iemand echt bedoeld?

Wanneer heb jij naar de ander geluisterd met de intentie de ander te begrijpen?

Ik vind het belangrijk dat wanneer je een gesprek voert dat je echt luistert naar wat de ander zegt.
Tijdens het schrijven van Luisterkindafstemmingen merk ik dat dit een thema is wat regelmatig terug komt.

Diverse kinderen geven aan dat ze graag gehoord en gezien willen worden.
Ook al zijn ze nog jong, ook zij hebben een stem die gehoord mag worden.

Want hoe fijn is het als een ander echt eens tijd voor jou vrij maakt om te luisteren naar wat je graag wil vertellen.
Naar jouw verhaal.
Laten we gehoor geven aan de wens van deze kinderen en laten we terug gaan naar de bedoeling van communiceren.
Laten we weer echt open en oprecht gaan luisteren naar elkaar.
Laten we weer verbinding maken met de ander.
Laten we elkaar weer gaan zien en horen.
Laten we een waardevolle verbinding maken met elkaar…

Wat wens jij voor alle kinderen op de wereld?

Wat wens jij voor alle kinderen op de wereld?

Dat is een vraag die mij gisteren gesteld werd. Ik moest er even over de nadenken, want cliché antwoorden als vrede, voedsel, een dak boven het hoofd zijn al voor de hand liggende wensen. Ik wilde een speciale wens uitspreken. Dat werd het volgende:
“Ik wens voor alle kinderen op de wereld dat ze zich gehoord voelen en serieus genomen.”

Er zijn een heleboel kinderen op de wereld alle kinderen zijn stuk voor stuk uniek. Maar zo worden kinderen lang niet allemaal behandeld. Er zijn kinderen die gelukkig zijn en er zijn kinderen die verre van zijn. Nu kan ik niet voor alle kinderen op de wereld iets betekenen, maar ik kan wel iets voor mijn kinderen en de kinderen die ik tegen kom iets proberen te betekenen.

Wanneer een kind zich serieus genomen voelt, het gevoel heeft dat het gehoord wordt, heeft het het gevoel dat het er toe doet. Wanneer je er toe doet, geeft je dat vertrouwen. Vertrouwen krijg je ook wanneer je weet wat nu jouw kwaliteiten zijn en hoe je die in kunt zetten in je leven. Maar als een kind over zichzelf moet zeggen wat kan ik nu eigenlijk goed, zijn er altijd kinderen die daar moeite mee hebben. Ze vinden alles maar gewoon wat ze doen, of vinden zichzelf nergens goed in. Nu hebben niet alleen kinderen daar last van, er zijn ook genoeg volwassenen die daar niet meteen een antwoord op kunnen geven.
En dat terwijl anderen juist vaak wel aan kunnen geven waar iemand goed in is of wat zijn of haar kwaliteiten zijn. Iets wat ik vaak te horen krijg is dat ik echt oprecht naar iemand kan luisteren en anders naar kinderen durf te kijken. Een kind is niet alleen maar druk, agressief, verlegen of brutaal. Een kind is een totaal pakketje. Met verschillende kwaliteiten en met puntjes die wat minder lekker lopen. Maar het is nooit alleen maar één labeltje.

Gisteren heb ik het Schatgraversspel gespeeld in huislijke kring. Hierin namen we onze persoonlijke schatten/kwaliteiten onder de loep. We ontdekten nieuwe schatten en kregen schatten aangedragen door andere gezinsleden waarvan zij vonden dat die juist bij die ene persoon paste. Telkens werd er gekeken naar de vijf kwaliteiten die er voor ieder van ons lagen. Hoe mooi is het dan als je kind aangeeft dat dit eigenlijk een hele fijne manier is om even te zien waar ben ik nu eigenlijk goed in. Op school moeten er wel eens vragenlijsten ingevuld worden en dan vindt het dat lastig, maar op deze manier biedt het inzicht in zichzelf.

Ook komen er eigenschappen aanbod waar aan gewerkt mag worden, niet omdat het moet maar omdat de betreffende persoon dat graag zelf verder wil ontwikkelen. Hoe mooi is het dan wanneer je dat uitspreekt naar elkaar en je elkaar daarbij ook kunt ondersteunen. Dan kun je ook iemand complimenteren wanneer je ziet dat het er aan werkt. Of juist steunen als het even tegenvalt.

Maar ook kwam de vraag hoe kun je nu zorgen dat een van je sterke punten je kan helpen bij iets wat je moeilijk vindt. Dan ga je ook echt gebruik maken van je kwaliteiten. Soms vraagt dat even wat creatief denken, maar waar je creëert, komen de mooiste ideeën.

Hoe je dat dan allemaal doet, of je dat nu doet via schatgravers, talentkaarten van Kindertalentenfluisteraar, het maakt niet uit. Het gaat om het gesprek dat je voert en dat je de kwaliteiten gaat voelen als schatten van en in jezelf. Binnenkort ga ik naast mijn gewone werkzaamheden ook als kindercoach aan de slag binnen een stichting van basisscholen en ik ga zo met mijn wens aan de slag dat kinderen zich gehoord en serieus genomen voelen en op die manier kinderen te zijn die vertrouwen hebben in zichzelf en hun omgeving.

En jij? Wat is jouw wensen voor alle kinderen van de wereld?

Docent begrijpt HSP-leerling niet

Allereerst wil ik even kwijt dat er gelukkig heel veel leerkrachten en docenten zijn die heel goed met hun leerlingen omgaan en respect hebben voor de gevoelens van hun leerlingen. Zelf vind ik het ook erg belangrijk dat een leerling voelt dat hij of zij serieus wordt genomen.

Helaas zijn er ook docenten die zeggen dat ze bekend zijn met HSP maar dat tijdens het gesprek overduidelijk te merken is dat er geen respect is voor de gevoelens van de leerling. Hoe ga je daar dan mee om als kind en als ouder? Want niets is zo frustrerend als een docent die zegt dat hij of zij jou begrijpt terwijl je ziet en voelt dat dat allesbehalve het geval is.

Laten we beginnen met dat je mijns inziens niet de wereld om je heen moet willen veranderen en zelf je achter HSP verschuilen met excuus om niets aan jezelf te veranderen. Daarmee zet je jezelf in een slachtofferrol terwijl HSP juist een hele mooi kracht van iemand kan zijn. Ik bedoel daarmee niet dat je je HSP moet ontkennen. Wat ik bedoel te zeggen is dat het belangrijk is dat je met je HSP leert omgaan om goed te kunnen functioneren in de huidige maatschappij net als andere mensen dat ook moeten. Dat is het allerbelangrijkst om eerst zorg voor te dragen. Want van daar uit kun je mensen ook laten zien hoe mooi HSP kan zijn en wat je er mee kunt bereiken.

Wanneer je in een gesprek bent met een docent waarin je niet het gevoel hebt dat de hij of zij begrijpt wat jij bedoelt, geef dat dan ook op een respectvolle wijze aan. Blijf echter wel trouw aan jezelf en wanneer jij graag met respect behandeld wil worden, behandel de ander dan ook met hetzelfde respect als jij behandeld zou willen worden ongeacht hoe jij behandeld wordt. Vertel zo rustig mogelijk dat je het gevoel hebt dat de ander niet begrijpt wat jij bedoeld. Vaak wordt er namelijk met woorden iets anders gezegd dat via lichaamstaal wordt uitgestraald. HSP-ers pikken dit natuurlijk feilloos op en dan ontstaat er verwarring. Wanneer je meteen heel boos reageert, gooi je bij voorbaat de deur al dicht en kan het gesprek net zo goed stoppen omdat het dan alleen maar hard tegen hard gaat. Wanneer je zelf rustig probeert uit te leggen wat je bedoeld kan het nog steeds zo zijn dat de ander niet helemaal begrijpt wat je bedoelt maar weet de ander wel dat jij je niet gehoord voelt. Maar het kan ook zijn dat dat ander zich daar niet van bewust is.

Bedenk vooraf wat je graag met het gesprek zou willen bereiken en hoe je dat het beste aan kunt pakken. Denk in oplossingsmogelijkheden waar zowel kind als docent zich in kunnen vinden. Docenten hebben het vak gekozen om kinderen iets te leren dus er is altijd wel ergens een ingang te vinden die waar beide partijen zich in kunnen vinden. Soms is een kleine aanpassing al voldoende voor de HSP-er en een kleine moeite voor de docent. Natuurlijk kun je de docent ook altijd wijzen op alle informatie die op mijn website www.praktijk-de-vlinder.com/hsp te vinden is. Speciaal voor docenten en leerkrachten staat daar wat achtergrondinformatie over HSP en ook tips hoe je er in de klas mee om kunt gaan op een manier die voor alle kinderen prettig is HSP of niet. Voor de kinderen zelf en voor ouders staat er ook veel informatie op de website. Tips over hoe je omgaat met overprikkeling maar ook hoe je het voorkomt.

Wanneer je als ouder in gesprek bent met een docent en je hebt het gevoel dat jullie er niet uitkomen en jullie zijn het daar beide over eens, kun je wanneer je er echt niet uit komt natuurlijk altijd besluiten het gesprek te stoppen en op een later moment voort te zetten met eventueel een derde onafhankelijk persoon erbij vragen om te kijken of die kan uitleggen waar de miscommunicatie zit. Maar dit doe je natuurlijk pas wanneer je eerst zelf rustig hebt proberen duidelijk te krijgen waar het probleem ligt en wat een fijn zou zijn als het anders zou kunnen.

Wat er ook gebeurt, probeer altijd respectvol met elkaar in gesprek te blijven. Wanneer een docent er echt niets mee kan, respecteer dat hij of zij dat doet, maar vraag ook of hij of zij dan respecteert dat het bij jouw kind anders werkt. Voor de leerling van deze docent is het belangrijk dat hij of zij daar ook mee om leert gaan en goed bij zichzelf te blijven. Niet iedereen is immers even begripvol in de maatschappij en dan kun je het beter zien als een training om om te leren gaan met mensen die minder gevoelig zijn. Accepteer dat mensen verschillend zijn en denken maar dat iedereen op zijn manier het beste voor heeft met het kind.

Als allerlaatste tip: Ga tijdig met elkaar in gesprek en laat dingen niet opstapelen waardoor het in één keer een hele kruiwagen met frustraties is, dan ben je te laat en kun je niet meer rustig met elkaar in gesprek gaan.

Meer lezen over HSP?

Kijk hier op de site van Praktijk De Vlinder

of lees verder in onderstaande boeken

 

Nog meer boeken over hoogegevoeligheid bij kinderen.

%d bloggers liken dit: