25 activiteiten die je gezin laten genieten in de natuur

Zoek jij nog leuke ideeën om samen met je gezin in de natuur te doen?
Zoek niet verder, hier vind je 25 ideeën die je samen kunt ondernemen.
Succes gegarandeerd!

Wist je trouwens dat onderzoek aangetoond heeft dat mensen in een groene omgeving zich gezonder voelen, minder kwalen hebben en minder vaak naar de huisarts gaan. Door de natuur in te gaan, ontsnap je dus op een makkelijke manier aan stress.

 

 

Dus waar wacht je op? Ga erop uit en kijk hoeveel je kunt doen!

  1. Sta op voor de zonsopgang
    Er is iets magisch aan zonsopgang. Probeer vroeg op te staan ​​met de vogels om het begin van een nieuwe dag te zien.
  2. Maak kennis met een boom door de seizoenen heen
    Sommige bomen hebben holten die zo groot zijn dat je erin kunt klimmen, terwijl andere kleine scheurtjes hebben waar insecten zich verstoppen. Je moet elk hoekje en knoest van je boom onderzoeken om het echt te leren kennen.
  3. Veel plezier met stokken
    Er zijn zoveel manieren waarop je plezier kunt hebben met stokken. Welke kun jij verzinnen?
  4. Maak een moddercreatie
    Het mooie van modder is dat je het overal kunt vinden. Wat ga je maken met modder?
  5. Ontdekkingstocht per fiets
    Wat is er mooier dan als gezin erop uit te trekken en het platteland te fiets te verkennen? Onze bossen en parken zijn perfect voor kleine beentjes (en ook oudere) om rond te trappen.
  6. Rol een hele grote heuvel af
    Een hele grote heuvel afrollen is misschien wel de beste manier ooit uitgevonden om de bodem te bereiken. Het is ook het leukst, dus ga erop uit en zoek een heuvel!
  7. Ga blootsvoets
    Op blote voeten gaan is een geweldige manier om contact te maken met de natuur en nieuwe sensaties aan je voeten te voelen. Er zijn zelfs plaatsen waar je een blote voeten pad kunt volgen.
  8. Slakken race
    Zoek verschillende slakken met huisjes bij elkaar. Zet ze bij elkaar in het midden van een cirkel en kijk welke slak als eerst over de streep gaat.
  9. Bouw een dam
    Wat is er beter op een warme dag dan in de beek te gaan en deze te proberen te blokkeren? Verzamel gewoon takjes, takken, stenen en rotsen om de waterstroom te stoppen.
  10. Draag een natuurlijke kroon
    Je kunt alle of de meeste materialen die je nodig hebt voor je natuurlijke kroon vinden in je eigen achtertuin.
  11. Ga buiten kamperen
    Of je wildernis nu je eigen achtertuin is of een favoriet veld of heuvel, buiten kamperen is echt leuk. Het maakt niet uit of het warm en zonnig of koud of regenachtig is.
  12. Bouw een hut
    Bouw een hut van stokken op een vlakke plek in het bos, bedek het met bladeren en je hebt een schuilplaats voor piraten of een ontmoetingsplaats voor spionnen. Er zijn tal van natuurgebieden met perfecte plekken om te bouwen.
  13. Laat een steen over het water stuiteren
    Het stuiteren van stenen over het wateroppervlak ziet er ongelooflijk cool uit, maar het vraagt wel even oefenen. Lukt het jullie?
  14. Vliegeren
    Als er wat wind in de lucht is, is dit het perfecte moment om te genieten van een van de elementen. Dus, als je nog nooit een vlieger hebt gevlogen, waar wacht je nog op?
  15. Stampen in regenplassen
    Wat is er beter dan als het regent, je regenlaarzen en regenjassen aan te trekken en in de plassen te stampen en genieten van al het waterplezier?
  16. Ontdek wat er in het water leeft
    Het ziet er misschien groen en duister uit, maar troebel water van een sloot of vennetje is vol leven. Schep wat in een witte emmer en kijk wat er onder het wateroppervlak leeft.
  17. Eet uit de natuur
    Foerageren is volgens sommigen een heerlijke hobby waarbij planten, kruiden en fruit in de natuur worden gezocht en gegeten. Let wel op dat je alleen eet wat eetbaar is!
  18. Ga picknicken in de natuur
    Waarom naar huis gaan voor de lunch als je in de natuur kunt eten? Pak de volgende keer dat je op avontuur gaat een picknick in en geniet van je lunch midden in de natuur.
  19. Maak wat natuur-kunst
    Als het gaat om het maken van natuur-kunst, is je enige verbeeldingskracht de enige beperking. Wat ga je gebruiken en hoe? Er is zoveel om uit te kiezen in de natuur, maar zorg ervoor dat je je kunst niet maakt van het huis van een ander wezen.
  20. Word lid van de band van de natuur
    Ga naar een mooie plek in de natuur en luister naar de muziek van de natuur om je heen. Vogels zingen, ruisende bomen, borrelende beken – hoe meer je luistert, hoe meer je hoort. Probeer dingen die je in de natuur vindt te gebruiken om je eigen liedje te maken – in een groep of alleen.
  21. Ontdek aanwijzingen voor wilde dieren
    Er zijn verschillende dingen waar je op kunt letten wanneer je op het spoor bent van een dier of vogel. Pas op voor voetafdrukken, veren, vacht en poep en misschien vind je iets sneller dan je denkt.
  22. Maak een huis voor dieren in het wild
    Allerlei dieren hebben een huis nodig en de meesten kiezen ervoor om heel verschillende huizen te bouwen. Als je er een gaat bouwen voor een dier, moet je nadenken over wat ze nodig hebben en willen van een huis en waarom.
  23. Vang een krab
    Krabben kunnen er behoorlijk gek uitzien als ze zijdelings langs het strand of de kust slenteren. Als je er een wilt vangen, gebruik dan geen haak om je krab te vangen. Maar gebruik in plaats daarvan een net (of een draadje waar je wat aas aan knoopt). Wanneer je een net gebruikt leg van was aas in het net om je hebzuchtige krab snel te vangen. Krabben houden van een stinkend gerecht van rauwe viskoppen, lever of spek – nog beter als het een beetje verrot is…
  24. Sterren kijken
    Je hoeft geen expert te zijn om sterren, satellieten en planeten te spotten. Wist je dat er zelfs apps zijn om je te vertellen welke sterren en planeten je kunt zien?
  25. Ga op insectensafari
    Lieveheersbeestjes, spinnen, rupsen, pissebedden – er zijn allerlei enge kruipdieren die zich verstoppen op de plaatsen. Welke insecten kun jij ontdekken

 

 

Bron: www.nationaltrust.org.uk

Bewust ouderschap, durf jij het aan?

Tegenwoordig zijn er steeds meer ouders die bewuster in het leven staan dan andere ouders. Niet dat dat beter of slechter is. Nee, zeer zeker niet. Iedereen doet wat bij hem of haar past. Maar ik ben ook zo’n ouder die vorm geeft aan bewust ouderschap.

Maar wat houdt dat dan voor mij in?
Voor mij houdt het in dat ik goed naar mijn kind kijken waar het behoefte aan heeft. Bedoel ik dan dat het meteen een snoepje krijgt als het daar om vraagt? Nee, zeer zeker niet.

Nee, ik bedoel het meer dat ik kijk naar wat goed is voor de ontwikkeling en het welbevinden van mijn kinderen. Je kent het misschien wel, je gevoel zegt dat er iets aan de hand is, mensen uit je directe omgeving geven allerlei goedbedoelde adviezen maar die adviezen voelen niet goed voor jou. Je hebt het idee dat het iets anders moet zijn. Omdat jouw kind aan iets anders behoefte heeft dan de huis-tuin-en-keuken-adviezen.

En dan komt het….
Wat doe je dan? Volg je de mensen die al veel langer ervaring hebben in het opvoeden van kinderen of het begeleiden van kinderen? Omdat je eigenlijk niet goed anders durft te zijn? En misschien heb je het idee dat je dan toegeeft, want je hoort toch zo vaak dat ouders hun kinderen verwennen?

Ik kan je zeggen dat er heus kinderen zijn die verwend worden maar er zijn ook heus ouders die toch tegemoet kunnen komen aan de behoeften van hun kind zonder daarin zichzelf te verliezen.

Toen mijn kinderen nog klein waren en we regelmatig naar het consultatiebureau moesten voor controle, noemden veel mensen het het consternatiebureau omdat er strikt regeltjes gevolgd werden over hoe het gemiddelde kind alles zou moeten doen volgens de ontwikkelingslijnen.

Nu was ik toen al assertief genoeg om mijn eigen plan te trekken en naar mijn kinderen te krijgen. Ik vond het sowieso al vreemd want mijn kinderen liepen juist voor op alle dingen die kinderen zouden moeten kunnen doen bij een bepaalde leeftijd. Ik dacht vroeger echt dat die leeftijden op puzzels en lego niet klopte want mijn kinderen vinden dat juist veel te makkelijk. Mijn zoon heeft zich bijvoorbeeld al zelf leren lezen nog voor hij naar groep 1 ging. En ook mijn dochter maakte al puzzels en lego dozen die eigenlijk voor een paar jaar oudere kinderen zouden zijn.

Gezien mijn onderwijsachtergrond ben ik gewend om kinderen te observeren en hen ook net datgene aan te bieden waardoor ze zich verder kunnen ontwikkelen, alles zonder dwang en puur naar behoefte van het kind.

“Wat ontzettend fijn was dat ik nu ook literatuur vond die gewoon beschreef hoe ik eigenlijk allang “wist” dat ik het moest doen. Ik wist het omdat ik vertrouwde op mijn intuïtie.”

Afijn, ze konden dus al lezen voordat ze goed en wel in groep 3 zaten maar ook sociaal-emotioneel merkte ik dat het een andere aanpak vroeg van mij als ouder. Ik volgde mijn gevoel en later bleek er ook een woord voor hetgeen te zijn wat ik bij mijn kinderen ervaarde. HSP.
En eerlijk gezegd toen ik mezelf er meer in ging verdiepen, herkende ik ook steeds meer bij mezelf en vielen er kwartjes op hun plek. Wat ontzettend fijn was dat ik nu ook literatuur vond die gewoon beschreef hoe ik eigenlijk allang “wist” dat ik het moest doen. Ik wist het omdat ik vertrouwde op mijn intuïtie.

En nee, dat was lang niet altijd even makkelijk en ja daar kreeg ik ook echt wel weerstand op, maar als ik naar mijn kinderen kijk, zijn ze over het algemeen gelukkig. (Natuurlijk iedereen heeft wel eens een dipje en dat mag, dat hoort ook bij het leven.)

Durf te zijn wie je bent
Ik heb mijn dochter altijd geleerd dat ze uit mocht komen voor haar mening. Let op, dit was een meisje dat op school altijd sociaal wenselijk gedrag liet zien. Inmiddels gaat ze naar tweetalig vwo en is ze nog steeds vol van haar passie.
Als klein meisje was haar lievelingsfilm “Cars” en speelde ze met autootjes in plaats van poppen. Ik maakte zelfs jurkjes met auto’s erop waar ze dan trots mee rond liep want niemand anders had zo’n jurkje.
Nu is ze groot fan van Formule 1 en wil ze over een paar jaar ook werktuigbouwkunde gaan studeren omdat ze graag in een race team zou willen werken om de auto nog beter te later presteren zodat een coureur een podiumplaats kan bemachtigen.

Ik ben trots op haar, ze doet wat zij graag wil en durft gewoon zichzelf te zijn. En ze heeft ook geen boodschap aan meiden die dat maar vreemd vinden. Ze is gewoon zichzelf en heeft daardoor weer hele leuke vriendinnen die anderen ook gewoon accepteren zou als ze zijn.

Mijn zoon doet het ook niet volgens het boekje. Oké, het is een echte jongen dus wat dat betreft volkomen normaal. Maar wel een jongen met een hoog IQ. En juist dat laatste heeft voor ons als ouders gezorgd dat we al voor flink wat uitdagingen hebben gestaan. Want tja, welke 3-jarige leert zichzelf lezen en stuurt als net 4-jarige een briefje dat hij graag friet of pannenkoeken wil eten. Of vraagt zich als jongste kleuter af of we nog een reserve-zon hebben want als we die niet hebben, kunnen we niet leven op de aarde.
Een jongen die thuis gefrustreerd gedrag laat zien als hij op school niet uitgedaagd wordt. Dus we hebben regelmatig op school gesprekken gehad en telkens werkte een aanpak weer voor een week of zes en dan moesten we weer creatief zijn en onze handelswijze aanpassen.

 

En als je dan vastloopt…
Dan komt het moment dat een onderzoek nodig is om toch verder te komen. Gelukkig was het een bevestiging van wat we al wisten, maar konden er daardoor wel deuren geopend worden en kon hij naar een bovenschoolse plusklas waar hij dan een dagdeel per week heen ging, met als resultaat dat hij beter in zijn vel zat en het in ons gezin ook weer een stuk rustiger werd.

Inmiddels volgt ook hij tweetalig vwo en moeten we ook nu nog steeds creatief zijn en alert zijn bij tijd en wijle. En ja, dat vraagt ook van ons als ouders soms veel energie. Maar weet je, dat doe je, want je wil dat het goed gaat met je kind en met je gezin.

Want je kind is niet alleen je kind. Mijn kind is een onderdeel van ons gezin, dus van een systeem. Dus het is niet zo dat je alleen voor één kind iets doet. En soms uit het kind iets waardoor het als storend gedrag wordt gezien maar is het eigenlijk alleen een reactie op iets anders wat in het gezin speelt.

Aan de slag met jezelf
Daarom hoort bij bewust ouderschap ook dat je kritisch naar jezelf durft te kijken en ook daar mee aan de slag gaat wanneer blijkt dat er iets is waar aan gewerkt mag worden. Want als je goed voor een ander wil zorgen, is het ook zaak dat je goed voor jezelf kunt zorgen.

Want ook als ouder zijn er thema’s waar je soms even wat meer aandacht aan mag geven bij jezelf. Wie weet kom je door je kind erachter dat er zaken uit het verleden nog bij je spelen terwijl je je daar niet bewust van bent. Ik weet inmiddels door ervaring maar ook door coachings die ik geef en Luisterkindafstemmingen die ik maak dat wanneer een ouder aan zichzelf werkt dat effect heeft op zijn/haar kind.

Het is zo belangrijk om fouten te durven maken, want hé als iets niet is gegaan zoals het moet heb je niet gefaald, nee je hebt een manier gevonden die niet werkt en dat biedt weer nieuwe kans om een manier te vinden die wel werkt.

Daarbij laat je ook aan je kinderen zien dat het helemaal niet erg is als je aan jezelf werkt en dat het je juist heel veel kan brengen. Net als wanneer je nieuwe dingen leert en in het begin ook fouten maakt. Het is zo belangrijk om fouten te durven maken, want hé als iets niet is gegaan zoals het moet heb je niet gefaald, nee je hebt een manier gevonden die niet werkt en dat biedt weer nieuwe kans om een manier te vinden die wel werkt.

Waar het bij bewust ouderschap om draait is dat je aanvaardt wie jij bent maar ook wie je kind is, durft te kijken naar wat je kind nodig heeft zonder daarbij een curling ouder te zijn. Want bewust ouderschap betekent niet dat je alle moeilijkheden voor je kind uit de weg haalt, nee zeer zeker niet. Je kind moet ook de ruimte krijgen om ervaringen op te doen en daar horen ook ervaringen bij die negatief getinte emoties met zich meedragen. Daarbij hoort ook dat ze ervaren dat dingen niet lukken of gaan zoals ze graag zouden willen. Want ook daar moeten ze mee om leren gaan, en juist dat laatste is belangrijk want je hebt niet alles in de hand in het leven en wanneer jij een kind bent dat veerkracht heeft opgebouwd, kan je ook vervelende ervaringen ervaren en daar mee om gaan en weer uitkomen.

Verbinding
Het gaat erom dat je in verbinding kunt blijven met je kind zodat je kind weet dat er thuis een veilige haven is waar het zichzelf mag zijn en gesteund zal worden wanneer het daar behoefte aan heeft.

Dit alles zorgt er echter niet voor dat bewuste ouders alles geven aan hun kinderen en zelf geen energie meer over houden voor zichzelf of elkaar. Nee, zeer zeker niet. Want bewust ouderschap zorgt er ook voor dat je bewust ook goed voor jezelf zorgt. Dat je een balans vindt waarin jij prima functioneert en de verschillende rollen die je invult in je leven prima vorm kunt geven.

Tijd voor mezelf
Ik weet bijvoorbeeld ook dat ik echt momenten voor mezelf nodig heb om een leuke mama, echtgenote, juf, coach, vriendin, etc. te blijven. Dat plan ik dan ook echt in en ik respecteer dat ook van anderen. Dat is niet altijd makkelijk en wordt niet altijd door iedereen begrepen, maar het is wel belangrijk voor mij om in balans te blijven.

Mijn dieren zijn er blij mee, want negen van de tien keer betekent dat ik dan even met hen bezig ben. De hond om even lekker mee te wandelen en even mijn hoofd leeg te maken en het paard om daar mee aan de slag te gaan. Of ik ga juist een van mijn andere hobby’s uitoefenen.

 

Als je gaat voor bewust ouderschap
Is bewust ouderschap nu iets wat je van het een op het andere moment gewoon pats boem kan doen en dat het dan meteen geweldig gaat? Nee, dit is ook een weg die je in slaat en waar je leert door vallen en opstaan. Maar het geeft je zoveel!

Soms klinkt het misschien wat zwaar maar wanneer je eenmaal bewust in het leven gaat staat en bewust ouderschap toepast, is het eigenlijk niet meer dan vanzelfsprekend omdat het is waar jij waarde aan hecht in het leven.

Soms duurt het even, maar telkens kom je een stapje verder en voelt het ontzettend fijn als je daar komt waar jij het allemaal voor doet. Je plukt er de vruchten van en je laat je kinderen ook opgroeien tot volwassenen die bewust in het leven staan en zelf hun eigen keuzes kunnen en durven maken.

En omdat ik het iedereen gun om op deze manier invulling te geven aan je ouderschap, vind ik het ook zo fijn dat ik door mijn aanbod van Praktijk De Vlinder gezinnen en gezinsleden daarbij te begeleiden om ook die kracht van gezinsgeluk te ervaren. Want in mijn ogen is gezinsgeluk, stralende kinderen en gelukkige ouders.
En hoe fijn is het dan dat ik op die manier gezinnen en gezinsleden help om meer rust, harmonie en geluk te laten ervaren door bewust ouderschap, coaching en het geven van inzichten & praktische handvatten. Ik word er in ieder geval blij van!

Gezinsgeluk = stralende kinderen + gelukkige ouders

Wil jij ook die kracht van gezinsgeluk ervaren?
Dan nodig ik je graag uit in de facebookgroep: Gezinsgeluk = stralende kinderen + gelukkige ouders.

Hoe ga jij als ouder om met boosheid?

In ieder gezin komt het voor dat er sprake is van boosheid en een vervelende sfeer waarin er op elkaar gemopperd wordt. Je herkent het vast wel. Het is vooral vervelend als je in je boosheid blijft hangen en humeurig wordt. Voor jou als ouder niet fijn maar ook niet voor je gezin.
En vaak lost het ook niets op. Het levert je alleen maar meer ergernis op en nog meer gezinsleden die humeurig worden. Misschien komt er zelfs nog een ander gevoel om de hoek kijken en maakt het jou of je kinderen zelf verdrietig of heb je zelfs het gevoel dat je faalt.

Iedere ouder voedt met de beste intenties op en helaas loopt het nu eenmaal niet altijd zoals we graag zouden willen.

Dat is natuurlijk niet de bedoeling. Iedere ouder voedt met de beste intenties op en helaas loopt het nu eenmaal niet altijd zoals we graag zouden willen. Belangrijk is wel hoe je daar als ouder dan mee omgaat. Want laten we eerlijk zijn, van boosheid wordt niemand gelukkig. Jij niet maar de rest van het gezin ook niet.
Betekent dat dat je niet boos mag zijn? Natuurlijk betekent het dat niet. Boosheid is een emotie die ook gewoon er mag zijn. Opkroppen is juist niet goed en zorgt er alleen maar voor dat je er nog meer last van krijgt.

Besef ook dat jij ook een rolmodel bent voor je kind. Wil jij dat je kind leert dat je niet boos mag zijn en alles opkropt? Wil je dat je kind altijd in zijn boosheid blijft hangen? Nee, ik denk niet dat je dat wilt. Dus dan moet je dat zelf ook niet doen. En ja, dat is misschien makkelijker gezegd dan gedaan maar het is wel iets om even bij stil te staan.

Accepteer dan ook dat je boos bent en boos mag zijn, het gaat erom hoe je ermee omgaat. Neem even afstand van de situatie en ga na waarom je boosheid ervaart, wat doet het met je en waarom doet het wat met je? Ligt de oorzaak bij het gedrag van je kind waar je boos om wordt, of ligt de oorzaak wellicht ergens anders?
Is er ergens anders iets gebeurd waar je je al niet fijn over voelt en is dit net de druppel voor vandaag? Of ligt er een ander gevoel schuil onder je boosheid? Denk hierbij aan onzekerheid, verdriet, gevoel van gebrek aan waardering, heb je het gevoel dat je niet gezien of gehoord wordt, misschien wil je wel gewoon rust aan je hoofd, loopt het niet lekker op je werk of juist iets heel anders?

Luister om de ander te begrijpen en daarna is het jouw beurt om begrepen te worden.

Wanneer je de oorzaak weet, weet je ook in welke hoek een oplossing kan liggen en daar naar handelen maar vergeet ook niet om nog in gesprek te gaan met je kind. Doe dit wel wanneer jij en je kind weer tot rust zijn gekomen. Luister eens naar wat zij te vertellen hebben, zonder al meteen een oordeel klaar te hebben. Vraag ook wat ze eigenlijk zouden willen. Luister om de ander te begrijpen en daarna is het jouw beurt om begrepen te worden. Geef dan ook rustig aan waarom jij boos werd en wat jij eigenlijk zou willen dat er zou gebeuren. Wie weet willen jullie wel hetzelfde maar werd het op een andere manier geuit. En zo niet, bekijk dan of jullie samen tot een oplossing kunnen komen.

Vaak is de lucht dan veel eerder geklaard dan wanneer je alles maar laat door sudderen en steeds een korter lontje krijgt.

Dus luister eerst naar jezelf en naar de oorzaak van de boosheid, luister dan naar de ander om de ander te begrijpen en vertel daarna zelf om begrepen te worden. Dan heb je een win-win-situatie want worden jullie beiden gehoord in jullie boosheid en kunnen jullie samen een constructieve oplossing bedenken.

Ken jij het magische woordje NOG al?

Er bestaat een woordje van slechts drie letters dat echt magie in zich heeft.
Dit woordje zorgt er namelijk voor dat er groei of ontwikkeling mogelijk wordt gemaakt. Nieuwsgierig naar welk woordje dit is?

Afgelopen week heb ik de werking van dit magische woordje uitgelegd tijdens een kindercoachsessie aan een meisje dat bij veel dingen zegt dat ze iets niet kan. Dat is jammer want daardoor belemmerd ze zichzelf om te groeien.

Laat ik het zo uitleggen wanneer je zegt dat je iets niet kan, is de kans ook klein dat het je gaat lukken. Hoog tijd dus om haar kennis te laten maken met de kracht van het woordje “nog”.

Hoe werkt de magie van nog?
Wanneer je zegt dat je iets nog niet kunt, houd je ruimte open voor ontwikkeling. Toen het meisje dat hoorde koppelde ze het meteen aan iets wat ze onlangs heeft meegemaakt. Ze vertelde spontaan dat ze de salto achterover in het zwembad eerst nog niet kon maar nadat ze geoefend heeft met haar zus lukt het haar nu wel.

Precies dat was het helemaal. Eerst kon ze het nog niet, maar door te oefenen, lukt het haar nu wel!
Meteen was voor haar duidelijk dat je door het woordje nog te gebruiken ruimte laat om iets te leren door bijvoorbeeld te oefenen. Oftewel om van een fixed mindset over te schakelen naar een growth mindset.

En jij gebruik jij het woordje nog al? Wat kon jij eerst nog niet en nu wel?

Wellicht is dit ook iets voor jou?

Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk wel dat ik het kan.

“Ik heb het nog nooit gedaan,

dus ik denk wel dat ik het kan.”

Pippi Langkous

 

Hoe fijn is het toch als je als kind gewoon het vertrouwen hebt in jezelf dat je iets kunt ook al heb het het nog nooit eerder gedaan.
Heerlijk toch als je niet belemmerd wordt door angst om te falen?

En waarom zou je eigenlijk ook angst moeten hebben om te falen?

“Ik heb niet gefaald. Ik heb zojuist 10.000 manieren gevonden die niet werken.”

Er is toch niets mis met falen? Thomas Edison zei ooit: “Ik heb niet gefaald. Ik heb zojuist 10.000 manieren gevonden die niet werken.”. Ik kan me wel vinden in zijn uitspraak. Wanneer je faalt, heb je een manier ontdekt of ervaren die niet blijkt te werken. Dat geeft je dus te kans om er nog eens over na te denken of het nog eens te proberen. Falen geeft dus ook weer nieuwe kansen.

Sterker nog je zou kunnen zeggen dat falen juist goed is om zo nu en dan te ervaren omdat je dan weer iets kunt leren. Of het nu gaat over kennis of nieuwe vaardigheden eigen maken, juist door momenten van falen te ervaren, wordt er ook een kans gecreëerd om te leren.
Want als je altijd alles al kan, leer je dan eigenlijk wel iets of ben je dan eigenlijk altijd bezig om een truukje te laten zien van dat wat je al lang kunt?

Wanneer je het vertaalt naar een leerling op school, als een kind nooit fouten maakt, is de leerstof dan wel van het niveau van het kind? Of is het eigenlijk allemaal te makkelijk omdat alles goed is? En wat zegt dat dan over het onderwijs wat je zo’n kind biedt? Goed om eens bij stil te staan.

Leerkuil

Wanneer je kijkt naar deze poster van de Leerkuil  van het Talentenlab, wordt daar op  een mooie manier visueel gemaakt, hoe het leren nu eigenlijk gaat. Wanneer je dan ook nog de uitspraken leest die bij mindset horen, zie je heel duidelijk dat je motivatie en je manier van denken invloed hebben op datgene wat jij graag wil bereiken.

Wanneer je goed kijkt zie je op de poster ook staan dat als je over de leerkuil kunt springen, je waarschijnlijk niet aan het leren bent. En dat is eigenlijk ook wat ik hierboven ook al zeg. Je hebt immers niet echt veel moeite hoeven doen om je doel te bereiken. Oftewel je bent niet uitgedaagd om iets nieuws te proberen.

 

“Ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk wel dat ik het kan.”

Zelf heb ik ook altijd wel weer behoefte aan nieuwe dingen leren of dingen uitproberen. Ik ben een leergierig en nieuwsgierig persoon. Daarnaast ben ik ook hele creatief en als ik graag iets wil creëren dan heb ik de houding die Pippi Langkous ook heeft. “Ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk wel dat ik het kan.”
Ik snuffel wat rond op het wereld wijde web en maak dan een plan van aanpak. En vaak met als resultaat dat het ook nog gelukt is ook wat ik wilde maken. En wanneer het nog niet gelukt is, ga ik evalueren wat ik nu eigenlijk nog anders moet doen. Kortom dan ben ik aan het leren! Uiteraard ben ik dan ook trots op het eindresultaat als het gelukt is.

 

Doen waar je blij van wordt

En juist dat doen waar je blij van wordt, maakt dat je je geluk kunt voelen. Mooi toch als je dat een kind kan meegeven in het leven?

Dat is tenminste wel wat ik kinderen van alle leeftijden mee wil geven. Ik wil graag dat hun ogen stralen. Dat ze trots op zichzelf durven zijn en vertrouwen hebben in hun kwaliteiten.

Wat bof ik dan dat ik daar ook nog eens mijn werk van heb kunnen maken!
Want zowel in het onderwijs als bij het coachen van kinderen is dat toch echt mijn drijfveer:
Kinderen die geboren worden als rupsen begeleiden in hun ontwikkeling zodat ze zich kunnen ontpoppen tot schitterende vlinders.

Hoe houd je het stressniveau in huis laag als meer op elkaars lip zit dan normaal?

De eerste twee weken dat de scholen zijn gesloten zitten erop. Inmiddels hebben de meeste scholen al een vorm gevonden waarin ze toch contact kunnen hebben met de leerlingen en onderwijs op afstand kunnen geven. Iedere school doet haar best om dat zo goed mogelijk te doen. Onderling zie je verschillen want dit is voor iedereen nieuw.

Net als dat het voor de kinderen en de ouders nieuw is. Ineens niet meer in een klas met leeftijdsgenootjes. Ineens moet je thuis proberen te werken voor zover dat mogelijk is en ondertussen ook nog je kinderen helpen bij hun onderwijs.

Eerder schreef ik al in een artikel dat het belangrijk is om prioriteiten te stellen en niet kosten wat kost het schoolwerk of je eigen werk er door heen te rammen. Ik schreef dat het belangrijk is om ook de sfeer in huis goed te houden. Het moet voor iedereen nog wel een veilige thuishaven kunnen blijven.

Allereerst praat met elkaar. Vertel wat er speelt en waar je je aan stoort en wat je nodig hebt om je weer beter/rustiger te voelen. Blijf met elkaar communiceren! Blijf luisteren naar wat de ander zegt! Zonder advies te geven, luister naar wat de ander vertelt.

Zorg dat iedereen een plekje heeft in huis waar hij of zij zich veilig in terug kan trekken zodat hij/zij weer rustig kan worden of juist om de rust op te zoeken. Dat kan een eigen kamer zijn maar het kan ook een ander plekje zijn in huis of in de tuin. Respecteer het ook als iemand even afstand wil nemen en zich terug wil trekken in de eigen bubbel.

En verder kan ik je nog de volgende tip: Maak een Weg met Stress-doos!
Maak een kaartenbak met activiteiten die voor jullie stres verlagend zijn.
Op de kaarten kun je activiteiten schrijven die werken bij jullie als persoon of juist als gezin.
Wanneer je het doosje waar je de kaarten in doet dan ook weer laat versieren door je kind, heb je meteen al weer een ontspannende activiteit te pakken.

Hieronder zal ik wat suggesties geven die je op de kaarten kunt schrijven:

  • Iedereen mag nog steeds naar buiten om te sporten.
    Doe dat dan ook. Ook in je tuin kun je vormen van sport uitoefenen.
  • Maak even een wandeling
    (en neem als je die hebt de hond mee).
  • Knuffel het huisdier.
    Hier in huis hebben we huisdieren. Juist door even aandacht te geven aan het huisdier door het te knuffelen of door er mee te knuffelen, worden ze weer rustig.
  • Geef je kind een knuffel als je kind boos is
    Du wordt niet zelf ook boos maar geef je kind een knuffel als je kind boos is. Echt je zult versteld staan hoe vaak dat juist hetgeen is wat ze zo hard nodig hebben.
  • Ga positief roddelen.
    Dat wil zeggen, praat tegen elkaar over de ander terwijl deze je kan horen. Praat vooral over dat je snapt dat hij/zij er even helemaal doorheen zit en wat je allemaal al voor goede dingen hebt gezien. Je kind zal hier over na gaan denken en langzaam aan zullen de woorden binnen komen en hun werk gaan doen.
  • Muziek luisteren kan helpen.
    Het ligt er natuurlijk wel aan of je juist opzwepende muziek hebt of juist rustgevende muziek Maar wat voor de een rustgevend is hoeft dat niet per se ook voor een ander te zijn.
    Maar ook voor de liefhebbers is het zelf maken van muziek ook een vorm voor het af laten glijden van spanning. Dat kan zelf op een muziek instrument maar het kan ook met je lichaam of wat dan ook waar je muziek mee kunt maken.
    Zelf zingen helpt ook. Weet je nog hoe heerlijk het kan voelen om mee te zingen met een liedje? Bij mijn kinderen zong ik ook zachtjes rustgevende liedjes toen ze nog klein waren en overstuur waren en huilden omdat ze nog niet konden praten. Juist de geruststellende toon van de ouder zorgt we voor dat je kind kalmeert.
    Zoek anders ook eens op hartslagverlagende muziek, er zijn ook mensen die daar bij zweren.
    Of ga even dansen! Gekke dansjes, gewoon dansen het maakt niet uit als je maar even uit het moment wordt gehaald.
  • Ga schommelen op een schommel of in een hangmat.
    Toen we baby waren of toen je kind nog baby was, werkte het vaak als je heen en weer gewiegd werd. Laat dat nu nog steeds kunnen,ook als je volwassen bent. Sluit je ogen eens en laat je rustig heen en weer deinen. Alsof je in een bootje zit. Vind je dat moeilijk ga schommelen! Misschien heb je wel een schommel in je tuin of in een speeltuin dichtbij. Of wat dacht je van een hangmat? Of knoop een groot laten onder de tafel en ga daar liggen chillen. Je hebt nu ook van die hele leuke hangstoelen bij diverse winkels te koop.
  • Geef het kind een knuffeldier
    Hier kan het even heerlijk mee kan knuffelen/snoezelen op een eigen plekje om rustig te worden.
  • Gooi er wat creativiteit in
    Geef je kind iets waar het heerlijk mee kan knutselen of tekenen als het dat graag doet.
    Mandala’s kleuren en tekenen staan er om bekend om rustgevend te zijn.
  • Ga lezen
    Misschien leest je kind graag.
    Een boek of tijdschrift kan dan een uitkomst bieden.
    Of lees voor uit een boek en kom samen tot rust.
  • Speel een spelletje
    Speel samen een spelletje waarbij het vooral gaat om plezier maken en niet om winnen of verliezen.
  • Kijk een leuke film
    Zet een leuke film of een serie op die jullie allemaal leuk vinden en samen kunnen kijken.
  • Maak een puzzel
    Puzzels maken of spullen sorteren/opruimen is ook rustgevend.
  • Yoga
    Yoga oefeningen kunnen ook ontspanning geven
  • Meditatie of visualisatie
    Wat dacht je van mediteren of visualiseren? Visualiseer de meest schitterende werelden waarin je helemaal ontspant.

En zo zijn er vast nog wel meer dingen te verzinnen die je kunt doen als je merkt dat het stressniveau te hoog wordt.

Om je alvast op weg te helpen heb ik al wat kaartjes voor je gemaakt.
Print ze uit, Vul aan en stop ze in je Weg met stress-doos.

“Weg met de stress” kaarten

 

Doe mee met deze leuke dobbel en teken challenge!

Vorige week vroeg ik: “Doe jij mee met deze leuke thuis-blijf-challenge?“.
Ik heb veel leuke foto’s voorbij zien komen van kinderen die bezig zijn geweest met de challenge. Ook zag ik dat het goed gedeeld is op sociale media. Top!

Vandaag komt er een nieuwe challenge voor alle kinderen die thuis moeten blijven i.v.m. het Coronavirus (COVID-19).

Deze keer is het een leuke “Dobbel en teken” Challenge geworden, waarin ik jullie uitdaag om de leukste creaties te maken.

Wat heb je nodig:

  • Iets waar je op kunt tekenen
  • Iets waarmee je kunt tekenen
  • Een dobbelsteen

Oftewel je mag dus zelf kiezen of je met (kleur)potlood, stiften, stoepkrijt, verf of wat dan ook tekent.
Ook maakt het niet uit waar je op tekent, zolang je maar toestemming hebt van je ouders als je op iets anders dan papier wil tekenen.

Probeer zo creatief mogelijk te zijn en jezelf ook echt uit te dagen!
Op bijvoorbeeld in het zand kun je ook tekenen met een takje.

Download hier de Dobbel en Teken challenge!

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en ontvang de gratis Challenge. Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene voorwaarden

 

Wist je dat ik nog twee leuke challenges heb gemaakt?

Wist je dat er nog twee uitdagende challenges zijn?
De eerste thuis blijf challenge en een speciaal voor de Meivakantie-thuis-blijf-challenge

 

Geen tekenspullen meer op voorraad?
Wellicht zit hier iets tussen:

Wat is nu echt belangrijk tijdens de periode dat de scholen dicht zijn i.v.m. Coronavirus (COVID-19)?

We leven nu in een vreemde situatie. We worden geadviseerd zoveel mogelijk thuis te werken. Scholen en horecagelegenheden zijn gesloten. We krijgen het advies om 1,5 m afstand van elkaar te bewaren. Er wordt gevraagd om ouderen en mensen met een zwakke gezondheid nu niet te bezoeken. Allemaal vanwege een grote pandemie waar nu nog geen medicijn tegen is. We worden dus allemaal in zekere zin beperkt in onze vrijheid. Vrijheid waar we juist altijd zoveel waarde aan hechten en waar men voor wil vechten.

Maar al deze maatregelen doen ook een beroep op ieder individu. We worden ons bewust van de risico’s of je nu wel of niet tot de risicogroepen behoort. Iedereen heeft in zijn omgeving wel iemand die dat wel doet. We willen natuurlijk niet dat iemand met een zwakke gezondheid geïnfecteerd raakt doordat jij de maatregelen in de wind hebt geslagen.

Daarnaast zitten we als gezin ook meer en dichter op elkaar dan dat we wellicht gewend zijn. Kinderen kunnen niet naar school maar krijgen wel schoolwerk dat thuis gemaakt moet worden. Ouders die niet werkzaam zijn in de cruciale beroepen worden gevraagd zoveel mogelijk thuis te werken. Voor veel mensen kan dit een stressvolle periode zijn.

We moeten nu multi-tasken. Zelf zorgen dat ons werk vanuit thuis gedaan wordt, ondertussen moeten we onze kinderen zoveel mogelijk begeleiden bij hun schoolwerk en we zijn natuurlijk ook nog gewoon ouder.

Maar ook voor de kinderen is het een stressvolle periode. Ouders werken thuis maar zijn niet altijd beschikbaar om hen te begeleiden bij het maken van het schoolwerk. Kinderen missen de routines van school en ook het sociale contact met klasgenootjes en leerkrachten.
Wellicht heb je als ouder de neiging om nu een hele strakke planning op te stellen voor je kinderen of zelfs je hele gezin. Je doet een beroep op je kinderen om vooral goed en rustig hun huiswerk te maken. Misschien heeft school de kinderen minder werk opgegeven dan dat ze normaal gesproken maken en ben je nog op zoek naar extra werk om de kinderen rustig te houden zodat jij ongestoord je werk kunt doen.
Al snel zul je merken dat dit in theorie veel mooier klinkt dan in de praktijk. Je zult nu wellicht kanten van je kind zien die je nog niet eerder mee hebt gemaakt. Andersom zal je kind je nu ook anders ervaren als je nu ook de rol van juf op je moet nemen.

Wanneer we doorgaan zoals we altijd doen zoals dit gegarandeerd wrijving opleveren. Daarom is het belangrijk om rekening met elkaar te houden. Begrip voor elkaar op te brengen. Misschien heb je zelf vrees voor de pandemie en kijk je veel naar het nieuws en alle actualiteitenprogramma’s op de tv. Je kind krijgt deze informatie ook mee. Misschien uit het kind het niet zo maar is het in zichzelf wel bezig met de pandemie en de risico’s.

Besef je dan dat je grote kans hebt om de komende tijd steeds meer gedragsproblemen kunt zien ontstaan. Oorzaken zijn divers: angst, boosheid, frustratie of juist rebelgedrag. Dit is volstrekt normaal en juist ook te verwachten onder de omstandigheden zoals die nu zijn.

Om de veiligheid en liefde binnen een gezin te waarborgen is het zaak om goed naar je kinderen te kijken en waar hun behoeften liggen. Zorg dat ze ook hun beweging kunnen krijgen en ook gewoon kind mogen zijn. Laat ze in de tuin spelen of ga wanneer iedereen gezond is even voor een wandeling naar buiten. Maar ook in huis kun je leuke dingen doen. Denk aan spelletjes spelen, creatief of culinair bezig zijn. Ga op wereldreis met Google Maps. Lees een boek, kijk films. Doe mee met een online challenge.

Zorg ervoor dat je het onaangename met het aangename combineert. Houd balans en zorg ook dat jij zelf je momenten pakt om even iets voor jezelf te doen. Ook wij als volwassenen hebben dat nodig!

Kortom, kijk naar wat het best werkt voor jouw gezin. Blijf in verbinding met elkaar. Zodat we ook fijne herinneringen hebben aan deze periode en niet alleen de angstige en frustratiemomenten.

Tenslotte nog even dit. Het thuis blijven geeft je de kans om als gezin juist dichter bij elkaar te komen. Praat eens met elkaar over wat iedereen bezig houdt, wat dromen zijn en waar iedereen behoefte aan heeft. Dit kan bijvoorbeeld door het spel schatgravers. Maar er zijn vast nog veel meer mooie spellen die je kunt spelen. Wellicht heb je iets aan onderstaande suggesties.

 



 

Angst voor een pandemie, hoe ga jij er mee om?

Op het moment dat ik deze blog schrijf is er sprake van een pandemie. Namelijk die van het corona-virus. Heel de wereld is in rep en roer en angst en paniek grijpt om zich heen. Maar is dat terecht en hoe sta jij er in?

Wanneer ik ga kijken wanneer er sprake is van een pandemie, lees ik dat de Wereldgezondheidsorganisatie van een pandemie spreekt als een ziekte zich door de hele wereld verspreidt en veel mensen door de ziekte worden geraakt. In ruim 110 landen hebben ze op dit moment met het corona-virus te maken, dus wordt er door het WHO van een pandemie gesproken.

Er zijn al eens eerder sprake geweest van een pandemie. Denk maar aan de Mexicaanse griep waar ruim tien jaar geleden sprake van was. Massaal werden Nederlandse kinderen ingeënt op aandringen van de regering. Nu is er nog geen enting voor het Corona-virus  of Covid-19 zoals het ook wordt genoemd. Voor veel mensen reden voor paniek omdat het ook nog eens heel besmettelijk is en er doden vallen. Net als bij de gewone jaarlijkse griep hoor je verschillende mensen zeggen, maar toch schijnt dit toch net even anders te liggen. Nu ben ik geen wetenschapper dus ik kan niet met allerlei feiten komen over wat nu wel of niet wetenschappelijk onderbouwd is. Dat laat ik over aan de mensen die hier meer verstand van hebben.

Waar ik wel iets over kan vertellen is over hoe we omgaan met de pandemie rondom het Corona-virus. Zeker omdat er zoveel gebeurt en er veel wordt geroepen en gezegd en niet alles is even reel wat er wordt gezegd. Landen gaan op slot er komen richtlijnen van het RIVM die haast dagelijks aangescherpt worden. Zeker als je net als ik in Brabant woont zit je er al een week langer in dan de rest van Nederland. Een week geleden werd er al gezegd dat wanneer je verkouden of grieperig was of koorts had om dan je ziek te melden en thuis te blijven. Ook werd aangeraden om zoveel mogelijk thuis te werken. Nu valt dat laatste niet mee als je zoals ik naast mijn werkzaamheden voor Praktijk De Vlinder ook werkzaam bent in het onderwijs. Ik kan maar slecht een klas met 23 kinderen mee naar huis nemen.

Nu ben ik niet verkouden maar heb net als veel meer mensen last van hooikoortsklachten, zeker nu er al zoveel in bloei staat, maar ik heb wel last van een neus die loopt en soms moet ik even hoesten of niezen. (Je bent haast bang als je even moet hoesten omdat mensen dan meteen aan Corona denken.) Ik mag al een week niet op mijn werk (in het onderwijs) komen omdat ik hooikoortsklachten heb en om één lijn te trekken en geen grijs gebied te handhaven, mag ik niet komen omdat ik ook neusspray gebruik om mijn neus open te houden en incidenteel kan niezen of hoesten. Persoonlijk weet ik dat het mijn hooikoorts is maar voor anderen is dat niet altijd duidelijk.
Wanneer er geen kinderen op school mogen komen die snotteren of verkouden zijn moet je een lijn trekken en geldt dat ook voor leerkrachten. (Ook als je normaal gesproken gewoon zou werken.) Aan de ene kant voelt het een beetje als gedwongen spijbelen…

Aan de andere kant ben ik me er wel degelijk van bewust dat er zeker hier in de provincie echt mensen zijn die serieus gevaar lopen wanneer ze wel degelijk besmet zou den raken. Ik ben ook niet bang, niet in paniek. Maar ik let wel op. Zo kom ik niet bij mijn halfzusje omdat een gewoon virusje al heel schadelijk voor haar kan zijn. Ze staat niet voor niets op nummer 1 op de wachtlijst voor een donor.

Ik heb zoonlief ziek moeten melden met een verkoudheid op school omdat de richtlijnen dat aangeven en hij anders toch naar huis wordt gestuurd. Niet omdat ik vind dat hij te ziek is om naar school te gaan. Maar omdat ik me bewust ben van de richtlijnen en dat die er niet voor niets zullen zijn. En nee, ik ben er niet bang voor als een van ons besmet zou raken. Maar we kunnen wel alert zijn en proberen te zorgen dat de kans zo klein mogelijk is.

Natuurlijk maak ik ook grappen omdat ik nu eenmaal van mening ben dat je met humor ook kunt relativeren. Even de druk eraf halen. Dat werkt voor mij en mijn gezin. Zonder daarbij de ernst van de zaak uit het oog te verliezen.

Ik vind het belangrijk dat de mensen die echt zorg nodig hebben het kunnen krijgen en dat we dus met z’n allen echt serieus moet omgaan met de richtlijnen. Zonder daarbij in paniek te raken. Maar wel even ons verstand gebruiken. Want op de IC-afdelingen in de ziekenhuizen is het aanpoten en er liggen niet alleen de oudere medemensen. Er liggen juist ook jonge mensen voor wie het volgende berichtgevingen niet zo gevaarlijk zou zijn.

In Nederland zijn we gewend dat we altijd in het ziekenhuis terecht kunnen als het nodig is. We zijn gewend om afscheid te kunnen nemen die sterven, we willen graag onze dierbaren tot het laatst toe begeleiden. Maar kan dan allemaal nog wel als er toestanden komen zoals nu in Italië waarbij er al keuzes gemaakt moeten worden welke mensen er nog wel geholpen worden op een IC en wie niet.

Aan paniek heeft niemand iets, net als dat je niets hebt aan de complottheorieën die nu naar boven komen over dat Corona aan afleidingsmanoeuvre zou zijn voor andere zaken die nu wereldwijd afspelen.

De paniek zorgt er ook voor dat mensen gaan hamsteren. Aan de ene kant een logische reactie bij mensen die in standje paniek staan of als het echt risicovol is voor je gezondheid. Maar voor alle andere mensen vraag ik me af of het echt nodig is. Zeker als er ook nadrukkelijk gemeld wordt dat er voldoende voorraad is in Nederland. Ik haal gewoon net als anders mijn boodschappen die ik normaal ook haal voor maximaal een week. Maar als ik dan in de supermarkt kom of op social media filmpjes zie, dan schrik ik van sommige mensen. Mensen die serieus ruzie krijgen over een pak toiletpapier. Waar gaat het over? Wellicht is het in de ogen van mensen die nu wel aan het hamsteren zijn geslagen naïef maar ik heb er vertrouwen in dat we heus nog wel voedsel kunnen verkrijgen de komende weken.

Naast dit alles denk ik deze hele pandemie en hoe niet alleen Nederland maar eigenlijk heel de wereld ermee omgaat maar dat het iedereen eigenlijk uitnodigt om eens de balans op te maken over je eigen leven. Wat zijn dingen waar je waarde aan hecht en wat is eigenlijk van minder belang? Maar dan niet alleen op individueel niveau maar ook op maatschappelijk niveau. Waar staan we nu en willen we op dezelfde manier doorgaan of wat willen we eigenlijk?

Wat werken in het onderwijs betreft ben ik nu in afwachting van wat er uit het spoedoverleg komt en of de scholen moeten sluiten ja of nee. Ik begrijp voor- en tegenstanders. En natuurlijk heb ik er zelf ook een mening over zowel als onderwijsgevende en als ouder. Maar ik vind het eigenlijk veel belangrijker om te kijken wat er nu belangrijk is en hoe we daar het beste vorm aan kunnen geven. Welke mogelijkheden kunnen we creëren dat we tegemoet kunnen komen aan wat wijsheid en wenselijk is.

En ja, er spelen tal van belangen mee, maar laten we alsjeblieft respectvol met z’n allen blijven naar elkaar en zorg dragen voor onze gezondheid en die van een ander.

 

Slaapproblemen bij kinderen aanpakken

Met enige regelmaat komen mensen bij mij omdat hun kind niet goed slaapt. De ene keer is het zo opgelost een andere keer blijkt het veel groter te zijn.

Wellicht is het goed om eerst eens te bekijken wat er eigenlijk gebeurt wanneer je slaapt.
Slapen is noodzakelijk in ons leven. Wanneer je net zou slapen zouden we het simpelweg niet overleven. Bij kinderen is het ook nog eens zo dat zij door goed te slapen beter zich kunnen ontwikkelen. Zowel op fysiek vlak als emotioneel en cognitief.

Slapen kun je eigenlijk verdelen in twee slaapstadia.
Namelijk de REM-slaap en de Non-REM-slaap. Maar wat is dat dan?

  • REM-slaap
    REM staat voor Rapid Eye Movement oftewel een snelle oogactiviteit. De oogleden zijn dan gesloten maar daaronder maken je ogen snelle bewegingen. Tijdens de REM slaap dromen we. Je spieren verslappen behalve dan die van je gelaat en je ogen. Wanneer je dit weet, begrijp je wellicht ook waarom mensen niet staand kunnen slapen.
  • Non REM-slaap
    Het stukje Non zegt het eigenlijk al. Tijdens deze fase is er geen oogactiviteit. Beweegt zich kind met tijden veel tijdens het slapen. Dan kun je er vanuit gaan dat het zich op dat moment in de Non-REM-slaap-fase bevindt.
    Deze fase is onder te verdelen in vier fasen. Tijdens de eerste fase is er sprake van een lichte slaap; tijdens de tweede fase is er sprake van een iets minder lichte slaap; tijdens de derde fase is er sprake van een diepere slaap en tijdens de vierde fasen is er sprake van de diepste slaap.

Bij volwassenen duurt de Non-REM-fase zo’n 90 minuten gevolgd door 10-20 minuten REM-slaap. Deze fase komt ongeveer zo’n 5 keer voor. Bij kinderen duurt de Non-REM-fase 20 minuten en de REM 60 minuten. Natuurlijk kan dit per persoon altijd iets schelen. Tijdens de overgangen worden we een klein beetje wakker.

Hoeveel slaap heeft een kind nodig?
Hoeveel slaap je nodig hebt is leeftijdsafhankelijk en natuurlijk ook afhankelijk aan je levensstijl. Kleuters hebben gemiddeld 11 uur slaap nodig per nacht. Basisschoolkinderen zo’n 10 uur. Pubers varieert tussen de 8-10 uur. Volwassenen hebben gemiddeld zo’n 7 uur slaap nodig.

Slaapstoornissen
Wellicht is het een geruststelling om te weten dat slaapstoornissen vaak voorkomen. Van kinderen tot een jaar of 3 heeft een derde problemen met inslapen of doorslapen. Onderzoek heeft uitgewezen dat bij kinderen van 8-10 jaar de helft zelfs 6 maanden of langer last heeft gehad met inslapen of vreemde verschijnselen tijdens de slaap. Neemt niet weg dat het natuurlijk ontzettend vervelend voor kind en ouder kan zijn.
Hoe je als ouder hiermee omgaat is echter wel van cruciaal belang… Sommige ouders vinden het geen probleem en maken zich er niet druk om en laten hun kind bij hen in bed slapen. Andere ouders vinden dat echt een probleem en willen dat gewoon niet.

Wanneer je kind last heeft van inslaapproblemen is het zaak om even goed in kaart te brengen of het een gewoonte is die er ingeslepen is en dat het een kwestie is van grenzen stellen. Wanneer dat niet het geval is en het blijkt te gaan om bijvoorbeeld angsten. Dan is er wellicht een andere aanpak meer passend. Natuurlijk kun je als ouder die angst heel hardnekkig afdoen als onzin, maar daar help je je kind echt niet mee. Beter is het om het te bespreken en kijken naar wat het kind nodig heeft om met de angst om te gaan en wel in te kunnen slapen.
Verplichten om te slapen is helaas niet mogelijk. Wel kun je je kind duidelijk maken dat het slaaptijd is. De dag is voorbij en ook de ouder gaat slapen om de volgende dag weer fris en fruitig te zijn.

Tijdens het maken van een afstemming kan ik wanneer er bijvoorbeeld sprake is van angst bij een kind achterhalen wat de oorzaak is van de slaapproblemen. Vaak geeft een kind dan ook aan wat het graag anders zou willen in het gezin waardoor het beter kan slapen.
Dan gaan ouders met de inzichten en handvatten aan de slag en vaak gaat het daarna ook beter.

Slaapproblemen aanpakken
Slaapproblemen aanpakken vraagt veel energie en ook echt een consequente aanpak van ouders. Gedrag verander je namelijk niet zomaar. Daar gaat echt wel een periode overheen. Dus twee nachten iets proberen is niet voldoende. Wil je een probleem echt goed aanpakken, hou dan vol, ook als het moeilijk wordt.
Plan daarom goed in wanneer je start met het aanpakken van het probleem. Zorg dat je ook als ouder de volgende dag niet echt iets actiefs hebt gepland. Of bijvoorbeeld in een vakantie. De eerste weken zijn echt cruciaal. Dus ben consequent en houd het samen vol!

Ben je er klaar voor?
Dan volgen hier twee aanpakken die je kunt hanteren. Bekijk eens waar er voor jezelf winst te behalen valt.

Stappenplan bij de aanpak van een slaapprobleem:

  1. Kies een vast uur om te gaan slapen.
    (Rekening houdend met dat niet ieder kind even veel slaap nodig heeft.)
  2. Zorg voor een duidelijk avondritueel.
    Dit ritueel moet elke avond in dezelfde volgorde herhaald worden.
    Bijvoorbeeld naar toilet gaan, tandenpoetsen, naar bed, nog even 5 minuten (voor)lezen, lichten uit.
  3. Wanneer vindt het slaapprobleem plaats?
Bij het verlaten van de kamer? Mijn kind kan moeilijk alleen inslapen.
Hanteer dan de “In en onmiddellijk weer uit de kamer”-methode.

1.     Wanneer het kind roept zodra je de kamer verlaat, ga de kamer van het kind binnen.

2.     Zeg dat het moet slapen. Kies voor een vaste zin die elke keer als men de kamer binnen gaat, herhaald wordt.

3.     Blijf niet langer dan 15 seconden.

4.     Maak geen oogcontact met het kind, geef geen extra kus of knuffel, niets meer vertellen, niet antwoorden op vragen.

De eerste avond ga je als ouder om de 2 minuten naar binnen en dit houd je vol tot het kind uiteindelijk slaapt. De tussenpose van tijd kun je geleidelijk afbouwen.

Komt het kind uit bed, dan stuur je het terug naar bed of je tilt het op en legt het terug in bed zonder dat je boos wordt en volg bovenstaande stappen.

Hanteer de “Ik blijf bij je tot je slaapt”-methode.

1.     Ga op het uiteinde van het bed van het kind zitten.

2.     Maak geen oogcontact.

3.     Antwoord niet op vragen maar herhaal indien nodig op de twee minuten dat het kind moet slapen.

4.     Als het kind uit bed komt en op schoot komt zitten, leg hem/haar dan terug zonder iets te zeggen.

5.     Blijf bij het kind zitten tot het slaapt.

Doe dit een aantal avonden op deze manier. Als het lukt, ga dan de volgende avond op een stoel zitten in de kamer van het kind, de volgende avond in de deuropening etc., tot wanneer het kind alleen ligt.

Succes!

Mocht je toch nog tegen problemen aan blijven lopen, schroom dan niet en neem contact met mij op!

%d bloggers liken dit: