Docent begrijpt HSP-leerling niet

Allereerst wil ik even kwijt dat er gelukkig heel veel leerkrachten en docenten zijn die heel goed met hun leerlingen omgaan en respect hebben voor de gevoelens van hun leerlingen. Zelf vind ik het ook erg belangrijk dat een leerling voelt dat hij of zij serieus wordt genomen.

Helaas zijn er ook docenten die zeggen dat ze bekend zijn met HSP maar dat tijdens het gesprek overduidelijk te merken is dat er geen respect is voor de gevoelens van de leerling. Hoe ga je daar dan mee om als kind en als ouder? Want niets is zo frustrerend als een docent die zegt dat hij of zij jou begrijpt terwijl je ziet en voelt dat dat allesbehalve het geval is.

Laten we beginnen met dat je mijns inziens niet de wereld om je heen moet willen veranderen en zelf je achter HSP verschuilen met excuus om niets aan jezelf te veranderen. Daarmee zet je jezelf in een slachtofferrol terwijl HSP juist een hele mooi kracht van iemand kan zijn. Ik bedoel daarmee niet dat je je HSP moet ontkennen. Wat ik bedoel te zeggen is dat het belangrijk is dat je met je HSP leert omgaan om goed te kunnen functioneren in de huidige maatschappij net als andere mensen dat ook moeten. Dat is het allerbelangrijkst om eerst zorg voor te dragen. Want van daar uit kun je mensen ook laten zien hoe mooi HSP kan zijn en wat je er mee kunt bereiken.

Wanneer je in een gesprek bent met een docent waarin je niet het gevoel hebt dat de hij of zij begrijpt wat jij bedoelt, geef dat dan ook op een respectvolle wijze aan. Blijf echter wel trouw aan jezelf en wanneer jij graag met respect behandeld wil worden, behandel de ander dan ook met hetzelfde respect als jij behandeld zou willen worden ongeacht hoe jij behandeld wordt. Vertel zo rustig mogelijk dat je het gevoel hebt dat de ander niet begrijpt wat jij bedoeld. Vaak wordt er namelijk met woorden iets anders gezegd dat via lichaamstaal wordt uitgestraald. HSP-ers pikken dit natuurlijk feilloos op en dan ontstaat er verwarring. Wanneer je meteen heel boos reageert, gooi je bij voorbaat de deur al dicht en kan het gesprek net zo goed stoppen omdat het dan alleen maar hard tegen hard gaat. Wanneer je zelf rustig probeert uit te leggen wat je bedoeld kan het nog steeds zo zijn dat de ander niet helemaal begrijpt wat je bedoelt maar weet de ander wel dat jij je niet gehoord voelt. Maar het kan ook zijn dat dat ander zich daar niet van bewust is.

Bedenk vooraf wat je graag met het gesprek zou willen bereiken en hoe je dat het beste aan kunt pakken. Denk in oplossingsmogelijkheden waar zowel kind als docent zich in kunnen vinden. Docenten hebben het vak gekozen om kinderen iets te leren dus er is altijd wel ergens een ingang te vinden die waar beide partijen zich in kunnen vinden. Soms is een kleine aanpassing al voldoende voor de HSP-er en een kleine moeite voor de docent. Natuurlijk kun je de docent ook altijd wijzen op alle informatie die op mijn website www.praktijk-de-vlinder.com/hsp te vinden is. Speciaal voor docenten en leerkrachten staat daar wat achtergrondinformatie over HSP en ook tips hoe je er in de klas mee om kunt gaan op een manier die voor alle kinderen prettig is HSP of niet. Voor de kinderen zelf en voor ouders staat er ook veel informatie op de website. Tips over hoe je omgaat met overprikkeling maar ook hoe je het voorkomt.

Wanneer je als ouder in gesprek bent met een docent en je hebt het gevoel dat jullie er niet uitkomen en jullie zijn het daar beide over eens, kun je wanneer je er echt niet uit komt natuurlijk altijd besluiten het gesprek te stoppen en op een later moment voort te zetten met eventueel een derde onafhankelijk persoon erbij vragen om te kijken of die kan uitleggen waar de miscommunicatie zit. Maar dit doe je natuurlijk pas wanneer je eerst zelf rustig hebt proberen duidelijk te krijgen waar het probleem ligt en wat een fijn zou zijn als het anders zou kunnen.

Wat er ook gebeurt, probeer altijd respectvol met elkaar in gesprek te blijven. Wanneer een docent er echt niets mee kan, respecteer dat hij of zij dat doet, maar vraag ook of hij of zij dan respecteert dat het bij jouw kind anders werkt. Voor de leerling van deze docent is het belangrijk dat hij of zij daar ook mee om leert gaan en goed bij zichzelf te blijven. Niet iedereen is immers even begripvol in de maatschappij en dan kun je het beter zien als een training om om te leren gaan met mensen die minder gevoelig zijn. Accepteer dat mensen verschillend zijn en denken maar dat iedereen op zijn manier het beste voor heeft met het kind.

Als allerlaatste tip: Ga tijdig met elkaar in gesprek en laat dingen niet opstapelen waardoor het in één keer een hele kruiwagen met frustraties is, dan ben je te laat en kun je niet meer rustig met elkaar in gesprek gaan.

Boeken over hoogegevoeligheid bij kinderen.

Kinderen met HSP

Tips voor hooggevoelige kinderen

Als je hooggevoelig bent, neem je veel waar. Het kan het zijn dat al je gedachten, gevoelens en gewaarwordingen de hele tijd door elkaar ritselen. Je wordt dan opgewonden of juist heel moe. Het is dan ook logisch dus dat je meer tijd en rust nodig hebt om al deze indrukken te verwerken. Om de indrukken te kunnen verwerken moet je je af en toe kunnen terugtrekken om je te kunnen afsluiten van je alles om je heen.

Soms ben je misschien zelfs te moe om te slapen of wordt je in plaats van heel slaperig juist heel druk. Je bent niet meer te stoppen en je slaap/waak-ritme raakt helemaal in de knoop. Het is belangrijk dat je zo nu en dan een pauze neemt en je afvraagt of je misschien aan rust toe bent.

Wanneer je voelt dat het binnen in jezelf te druk is geworden, zonder je dan even af: zoek een rustige plekje op of ga even naar buiten. Het beste is om even de natuur in te gaan. Ga eens lekker op het gras zitten, bij een plant of en boom en laat alles even van je afglijden.

Als je even niets doet, wordt het vaak druk in je hoofd met al je gedachten. Het lijkt alsof het nooit stil is. Daar kun je ook moe en rusteloos van worden. Een korte meditatie kan je helpen om even rust te krijgen in je hoofd. Er zijn heel veel verschillende meditaties die je kunt doen. Lees hierover meer op de pagina over meditaties.

Om te rusten en dan bedoel ik echt tot rust komen, zijn veel mogelijkheden. Dus kijk maar eens wat het beste bij jou past.

Tips die je kunnen helpen om een overgevoelige reactie voor te zijn:

  • Eet regelmatig
    Het is voor hoogsensitieve mensen extra belangrijk dat je rustig en regelmatig eet. Dan kan je voedsel beter verteren en heb je minder kans op vervelende buikkrampen.
  • Drink voldoende
    Onderzoek heeft uitgewezen dat kinderen beter opletten in de klas als ze tijdens de les regelmatig wat water mogen drinken.
  • Rust door ademhaling
    Wanneer je bewust ademt, ben je meer bewust van jezelf. Je ademhaling vormt als het ware de brug tussen denken en voelen.
  • Baas over je gedachten
    Soms lijkt het alsof anderen heel veel van je verwachten zonder dat ze dat daadwerkelijk doen. Wanneer je zelf perfectionistisch bent, zet je jezelf heel erg onder druk. Je kunt jezelf anders leren denken. Nu kosten je gedachten je veel energie. Je moet ze omzetten zodat ze je juist energie/kracht geven. Op die manier kun je de druk die je ervaart heel wat verlichten.
  • Laat los
    Dingen veranderen. Dat is zelfs nodig en hoort bij het leven.
  • Ga eens lekker dagdromen
    Je fantasie kan je helpen om juist heel rustig te worden.
  • Meditatie
    Mediteren is niet zomaar wat wegdromen. Wanneer je mediteert, betekent dat je klaarwakker bent, niets hoeft te doen en je zo rustig voelt dat je je nergens aan stoort.
  • Zeg “stop” 
    Zeg stop tegen de dingen waar je mee bezig bent en ga even iets anders doen.
  • Lach!
    Als je lacht, ontspan je. Stel je in moeilijke situaties iets voor wat jou aan het lachen kan maken. Bijvoorbeeld dat een boze persoon een aap op zijn schouder heeft die gekke bekken trekt.
  • Dagboek
    Door een dagboek bij te houden, krijg je inzicht in wanneer je je slecht/goed voelt en voor hoelang.
  • Agenda
    Daarin schrijf je wat je moet, wilt en mag doen en durf te schrappen als het te druk dreigt te worden.
  • Beweeg
    Als je beweegt, komen er stoffen vrij in je lichaam die je blij maken. Als je fijn gesport hebt, zijn niet alleen die stoffen vrijgekomen, maar je bent beslist ook te moe om nog te piekeren.
  • Gooi alles eruit
    Gooi alle opgekropte emoties eruit. Als je lucht hebt gegeven aan je boosheid, voel je misschien dat er veel verdriet zit. Een potje huilen kan dan veel goed doen.
  • Neem een heerlijk bad
    ’s Avonds een warm bad of warme douche zorgt voor een heerlijke nachtrust.
  • Ben creatief
    Soms heb je iets nodig om je zinnen te verzetten.
  • Ruim op 
    Houdt alleen de dingen die je blij maken. Je zult merken dat door deze grote schoonmaak ook je gedachten en gevoelens opruimen.
  • Pieker alleen als het echt helpt
    Zorgen maken is niet erg, als je er maar niet wakker van ligt. Wanneer je je zorgen maakt, bedenk dan eerst even of je zelf iets aan de situatie kunt veranderen. Kun je iets doen, doe dat. Maar kun je er niets aan veranderen, heeft het ook geen zin om er nog langer over te piekeren.
    Door je piekergedachten te parkeren komt er ook ruimte vrij voor je intuïtie. Intuïtie helpt je spontaan oplossingen te vinden, tenminste voor de problemen waar jij wel iets aan kunt doen.
  • Draag je lievelingskleren
    Wanneer je kleding draagt waar je je fijn in voelt, voel je je ook fijner.

Raak je toch overprikkeld dan heb ik een heleboel tips voor je!

Boekentips:

Kinderen

Steeds vaker kom ik in mijn omgeving (zowel in de werksfeer als privé) kinderen tegen die meer zien of horen dan hun ouders. Soms is dat leuk, maar er zijn ook wel eens momenten dat dat helemaal niet leuk is en misschien zelfs wel wat beangstigend. Maar wat doe je dan als ouder?

Allereerst neem je kind serieus! Of jezelf nu wel of niet hetzelfde ervaart als je kind, laat je kind weten dat je hem of haar serieus neemt. Daarmee geef je je kind vertrouwen dat het ben jou als ouder ook hiervoor terecht kan. Wanneer je zelf ook iets ervaart is het al iets makkelijker omdat je de ervaring kunt delen.

Spookjes in de kamer

Er zijn diverse jonge kinderen die spreken over spookjes of geesten (al noemen ze die vaak niet zo) die ze vooral ’s nachts waarnemen. Vaak zijn het onbekenden, maar soms ook geesten van overledenen die ze hebben gekend. Sommige geesten proberen hen bang te maken of doen gek terwijl anderen gewoon door de kamer lopen. Na de kleuterleeftijd hoor je er nog weinig kinderen hierover. Dit kan zijn doordat er geen waarnemingen meer zijn of omdat ze geleerd hebben dat veel volwassenen het niet geloven.

De waarneming leidt vaak tot angstaanvallen, nachtelijke huilbuien en nachtmerries. Deze kinderen zijn dan ook bang om alleen te slapen of willen niet alleen in hun kamer zijn. Sommige kinderen hebben zowel overdag als ’s nachts plasongelukjes terwijl ze normaal wel zindelijk zijn.

Hoe kan je je kind hiermee helpen?

Het maakt niet uit wat je eigen overtuiging is rondom geesten. Belangrijk is dat je je kind de kans te geeft zich te uiten. Je kan het zelf belachelijk vinden of juist bang zijn, maar je kind heeft op het moment wanneer het spreekt over waarnemingen een begrijpende ouder nodig.
Laat je kind vertellen over wat het waarneemt op het moment dat het erover begint. Luister aandachtig zonder te oordelen. Laat het kind merken dat je het serieus neemt.
Wanneer je kind is uitgepraat en de bij behorende emoties heeft kunnen uiten, kun je vertellen wat je zelf gelooft dat er aan de hand is. Als je gelooft dat het een echte waarneming is, kan je je kind dit vertellen. Als je echter gelooft dat het niet echt is, kan je dit ook aan je kind vertellen. Dit stelt je kind gerust.

Mocht het zo zijn dat je gelooft dat het een echte waarneming is, dan kun je samen met je kind er iets aan doen waardoor je kind het gevoel en de ervaring krijgt dat het invloed uit kan oefenen.

Speciaal voor kinderen die last hebben van een spookje op hun kamer heb ik een prentenboek gemaakt.

‘Hoe tover ik een spookje van mijn kamer?’ is een handleiding in de vorm van een prentenboek. Ik help zo kinderen om die spookjes weg te toveren, zodat zij weer fijn kunnen gaan slapen.

 

Luisterkind

Iedereen vraagt zich wel eens af wat er toch in dat kleine koppie van een kind om kan gaan.

Door de Luisterkindmethode krijg je als ouder die kans.
De kans om te luisteren naar wat je kind je op zielsniveau te vertellen heeft. De ene keer een mooi verhaal, de andere keer een schokkend verhaal. Maar telkens weer het verhaal wat het kind te vertellen heeft.

Deze methode is geschikt voor iedereen die gehoord wil worden, kinderen, volwassenen, iedereen van 0 tot 101.

Volgens de Luisterkind Methode luister ik op zielniveau naar je kind (of naar jou want de Luisterkind methode is er niet alleen voor kinderen maar ook voor volwassenen). Ik neem de tijd om in gesprek te gaan met je kind. Ik stel vragen en kijk samen met het kind naar oplossingen voor het probleem wat hij of zij ervaart en vertelt.
Tijdens de afstemming die ik maak met gebruik van je foto, probeer ik te praten met het onderbewuste stuk van jouw persoonlijkheid of die van je kind om te horen wat je bezig houdt en waar je graag in gehoord wil worden. Ik luister naar wat jij of je kind vertelt en geef dat aan je door in mijn verslag van de afstemming.

Wat houdt een afstemming in?

Ik concentreer me op jou of op je kind en pak die energie op. Dan ga ik schrijven wat er in me op komt. Dat kunnen woorden zijn, dat kunnen beelden zijn, hele zinnen, gevoelens. Ik schrijf alles op zoals het bij mij binnenkomt zoals ik het ervaar. Terwijl ik dit doe, interpreteer ik niets, ik schrijf het op zoals het komt. In mijn gedachten stel ik vragen en praat ik met persoon op wie ik afstem. Tijdens de afstemming probeer ik samen met jou of je kind te kijken of er een oplossing doorgevoerd kan en mag worden. Ik schrijf net zo lang totdat ik het gevoel heb dat het gesprek afgelopen is. In een afstemming worden de antwoorden gegeven die er op dat moment toe doen. Ik luister dus naar jouw verhaal of dat van je kind, naar wat jij of je kind op dat moment aan mij wil vertellen.

Ik maak op afstand contact. Jij of je kind hoeft dus niet lijfelijk in een praktijk aanwezig te zijn. Sterker nog er hoeft ook thuis niemand op een bepaalde tijd stil te zitten om met mij te kunnen praten. Kinderen kunnen dus gewoon in hun eigen vertrouwde omgeving blijven terwijl ik met ze op zielniveau praat. Ik bied jou of je kind een luisterend oor, zonder oordeel en help bij het zoeken naar een oplossing waar jij of je kind zich prettig bij voelt.


Neem contact met me op via het contactformulier voor meer informatie!

Speciale afstemming

Naast het aanvragen van een gewone Luisterkind-afstemming is het ook mogelijk om een speciale Luisterkindsafstemming aan te vragen.

  • Een speciale Luisterkindafstemming is een Familie Verbond afstemming en is een afstemming op het hele gezin tegelijkertijd en niet op één op één zoals bij een familieopstelling.
  • Een andere speciale Luisterkindafstemming is een Levensbrug Afstemming en is een afstemming op mensen die overleden zijn; ongeboren kinderen (denk aan miskraam of abortus); doodgeboren kinderen; mensen die in coma liggen; mensen die op de intensive Care liggen en niet meer zelfstandig kunnen praten; mensen die een vorm van dementie, Alzheimer of Korsakov hebben of mensen die zelfmoord hebben gepleegd.

 

Graag een stukje uit een afstemming lezen?

Lees hier een stukje uit een afstemming van een meisje die niet alleen haar ouders iets te vertellen had maar ook een boodschap voor de rest van de wereld.

In deze online presentatie vertel ik je nog meer over wat Luisterkind nu eigenlijk precies is en wat het voor je kan betekenen:

Prentenboek

“Hoe tover ik een spookje van mijn kamer?”

Een veel voorkomend probleem voor kinderen is dat zij spookjes op hun kamer hebben.

Veel kinderen hebben last van spookjes* op hun slaapkamer. ‘Hoe tover ik een spookje van mijn kamer?’ is een handleiding in de vorm van een prentenboek. Ik help zo kinderen om die spookjes weg te toveren, zodat zij weer fijn kunnen gaan slapen. Maar ook volwassen personen kunnen dit boekje prima als handleiding gebruiken om ongewenste gasten uit hun slaapkamer te laten vertrekken.

Heb jij wel eens last van spookjes op je kamer?
Lig je net lekker in je bed om te gaan slapen, krijg je bezoek.
Een spookje op je kamer…
Zo’n spookje dat je alleen ziet als het donker is.
Een spookje dat altijd verstoppertje speelt als papa of mama komt kijken.
Alleen jij kunt het spookje zien.
En eigenlijk ben je er een beetje bang voor.
Je hebt vast al van alles gedaan om het spookje weg te krijgen, maar niets heeft geholpen.
Lees dan dit boekje!

In dit boekje ga ik je een geheim vertellen.

Ik ga je vertellen hoe je spookjes uit je kamer weg tovert.
Je zult zien dat iedereen het kan.
Ook jij!
Ben je er klaar voor?
Ik vertel je stap voor stap wat je moet doen om weer fijn te kunnen slapen, zonder angst voor een spookje.

 

Tip!
Leg het boekje onder je kussen, dan kun je het zo pakken als er weer zo’n vervelend spookje op je kamer zit.

* onder spookjes vallen ook geesten, entiteiten, enge monsters, etc.

%d bloggers liken dit: