Gedragsveranderingen zijn niet makkelijk…

Misschien heb je het zelf wel eens geprobeerd om je gedrag te veranderen of het gedrag van je kind.
Dan heb je vast al eens ervaren dat dat niet meevalt. Er wordt weleens gezegd dat je makkelijker iets nieuws aanleert dan dat je “verkeerd” gedrag afleert. Dat is niet alleen bij huisdieren zo. Maar ook bij volwassenen en bij kinderen.

Eigenlijk is het zo hoe ouder je bent des te lastiger het kan zijn om je gedrag te veranderen. Let op ik zeg lastiger, ik zeg niet onmogelijk. Gelukkig maar want anders zou mijn werk als coach een beetje zinloos zijn.

Hoe het komt dat “verkeerd” gedrag moeilijk af te leren is en te vervangen door “gewenst” gedrag, heeft te maken met verbindingen die in de hersenen zijn/worden gemaakt. Bij kinderen zijn de gewoontes die wij als volwassenen hebben nog niet zo ingesleten als bij ons.

Onlangs zag ik een filmpje dat eigenlijk heel goed illustreert hoe moeilijk het is om gedrag te veranderen.
Vooral als het gedrag is dat je al op de automatische piloot uitvoert, zoals je bij fietsen doet. Want laten we eerlijk zijn, daar denken we niet eens meer over na hoe we dat moeten doen. Althans ik denk daar niet meer over na.

Ik ben benieuwd of dit filmpje jou als ouder laat beseffen hoe lastig het kan zijn om “negatief” gedrag af te leren en er een “positief” gedrag voor in de plaats te zetten.

Triggert dit filmpje jou en denk je, ik wil eigenlijk ook graag een gedragsverandering in gang zetten bij mijn gezin, neem dan contact met mij op om te kijken hoe ik je hierbij kan ondersteunen.

 

25 activiteiten die je gezin laten genieten in de natuur

Zoek jij nog leuke ideeën om samen met je gezin in de natuur te doen?
Zoek niet verder, hier vind je 25 ideeën die je samen kunt ondernemen.
Succes gegarandeerd!

Wist je trouwens dat onderzoek aangetoond heeft dat mensen in een groene omgeving zich gezonder voelen, minder kwalen hebben en minder vaak naar de huisarts gaan. Door de natuur in te gaan, ontsnap je dus op een makkelijke manier aan stress.

 

 

Dus waar wacht je op? Ga erop uit en kijk hoeveel je kunt doen!

  1. Sta op voor de zonsopgang
    Er is iets magisch aan zonsopgang. Probeer vroeg op te staan ​​met de vogels om het begin van een nieuwe dag te zien.
  2. Maak kennis met een boom door de seizoenen heen
    Sommige bomen hebben holten die zo groot zijn dat je erin kunt klimmen, terwijl andere kleine scheurtjes hebben waar insecten zich verstoppen. Je moet elk hoekje en knoest van je boom onderzoeken om het echt te leren kennen.
  3. Veel plezier met stokken
    Er zijn zoveel manieren waarop je plezier kunt hebben met stokken. Welke kun jij verzinnen?
  4. Maak een moddercreatie
    Het mooie van modder is dat je het overal kunt vinden. Wat ga je maken met modder?
  5. Ontdekkingstocht per fiets
    Wat is er mooier dan als gezin erop uit te trekken en het platteland te fiets te verkennen? Onze bossen en parken zijn perfect voor kleine beentjes (en ook oudere) om rond te trappen.
  6. Rol een hele grote heuvel af
    Een hele grote heuvel afrollen is misschien wel de beste manier ooit uitgevonden om de bodem te bereiken. Het is ook het leukst, dus ga erop uit en zoek een heuvel!
  7. Ga blootsvoets
    Op blote voeten gaan is een geweldige manier om contact te maken met de natuur en nieuwe sensaties aan je voeten te voelen. Er zijn zelfs plaatsen waar je een blote voeten pad kunt volgen.
  8. Slakken race
    Zoek verschillende slakken met huisjes bij elkaar. Zet ze bij elkaar in het midden van een cirkel en kijk welke slak als eerst over de streep gaat.
  9. Bouw een dam
    Wat is er beter op een warme dag dan in de beek te gaan en deze te proberen te blokkeren? Verzamel gewoon takjes, takken, stenen en rotsen om de waterstroom te stoppen.
  10. Draag een natuurlijke kroon
    Je kunt alle of de meeste materialen die je nodig hebt voor je natuurlijke kroon vinden in je eigen achtertuin.
  11. Ga buiten kamperen
    Of je wildernis nu je eigen achtertuin is of een favoriet veld of heuvel, buiten kamperen is echt leuk. Het maakt niet uit of het warm en zonnig of koud of regenachtig is.
  12. Bouw een hut
    Bouw een hut van stokken op een vlakke plek in het bos, bedek het met bladeren en je hebt een schuilplaats voor piraten of een ontmoetingsplaats voor spionnen. Er zijn tal van natuurgebieden met perfecte plekken om te bouwen.
  13. Laat een steen over het water stuiteren
    Het stuiteren van stenen over het wateroppervlak ziet er ongelooflijk cool uit, maar het vraagt wel even oefenen. Lukt het jullie?
  14. Vliegeren
    Als er wat wind in de lucht is, is dit het perfecte moment om te genieten van een van de elementen. Dus, als je nog nooit een vlieger hebt gevlogen, waar wacht je nog op?
  15. Stampen in regenplassen
    Wat is er beter dan als het regent, je regenlaarzen en regenjassen aan te trekken en in de plassen te stampen en genieten van al het waterplezier?
  16. Ontdek wat er in het water leeft
    Het ziet er misschien groen en duister uit, maar troebel water van een sloot of vennetje is vol leven. Schep wat in een witte emmer en kijk wat er onder het wateroppervlak leeft.
  17. Eet uit de natuur
    Foerageren is volgens sommigen een heerlijke hobby waarbij planten, kruiden en fruit in de natuur worden gezocht en gegeten. Let wel op dat je alleen eet wat eetbaar is!
  18. Ga picknicken in de natuur
    Waarom naar huis gaan voor de lunch als je in de natuur kunt eten? Pak de volgende keer dat je op avontuur gaat een picknick in en geniet van je lunch midden in de natuur.
  19. Maak wat natuur-kunst
    Als het gaat om het maken van natuur-kunst, is je enige verbeeldingskracht de enige beperking. Wat ga je gebruiken en hoe? Er is zoveel om uit te kiezen in de natuur, maar zorg ervoor dat je je kunst niet maakt van het huis van een ander wezen.
  20. Word lid van de band van de natuur
    Ga naar een mooie plek in de natuur en luister naar de muziek van de natuur om je heen. Vogels zingen, ruisende bomen, borrelende beken – hoe meer je luistert, hoe meer je hoort. Probeer dingen die je in de natuur vindt te gebruiken om je eigen liedje te maken – in een groep of alleen.
  21. Ontdek aanwijzingen voor wilde dieren
    Er zijn verschillende dingen waar je op kunt letten wanneer je op het spoor bent van een dier of vogel. Pas op voor voetafdrukken, veren, vacht en poep en misschien vind je iets sneller dan je denkt.
  22. Maak een huis voor dieren in het wild
    Allerlei dieren hebben een huis nodig en de meesten kiezen ervoor om heel verschillende huizen te bouwen. Als je er een gaat bouwen voor een dier, moet je nadenken over wat ze nodig hebben en willen van een huis en waarom.
  23. Vang een krab
    Krabben kunnen er behoorlijk gek uitzien als ze zijdelings langs het strand of de kust slenteren. Als je er een wilt vangen, gebruik dan geen haak om je krab te vangen. Maar gebruik in plaats daarvan een net (of een draadje waar je wat aas aan knoopt). Wanneer je een net gebruikt leg van was aas in het net om je hebzuchtige krab snel te vangen. Krabben houden van een stinkend gerecht van rauwe viskoppen, lever of spek – nog beter als het een beetje verrot is…
  24. Sterren kijken
    Je hoeft geen expert te zijn om sterren, satellieten en planeten te spotten. Wist je dat er zelfs apps zijn om je te vertellen welke sterren en planeten je kunt zien?
  25. Ga op insectensafari
    Lieveheersbeestjes, spinnen, rupsen, pissebedden – er zijn allerlei enge kruipdieren die zich verstoppen op de plaatsen. Welke insecten kun jij ontdekken

 

 

Bron: www.nationaltrust.org.uk

Bewust ouderschap, durf jij het aan?

Tegenwoordig zijn er steeds meer ouders die bewuster in het leven staan dan andere ouders. Niet dat dat beter of slechter is. Nee, zeer zeker niet. Iedereen doet wat bij hem of haar past. Maar ik ben ook zo’n ouder die vorm geeft aan bewust ouderschap.

Maar wat houdt dat dan voor mij in?
Voor mij houdt het in dat ik goed naar mijn kind kijken waar het behoefte aan heeft. Bedoel ik dan dat het meteen een snoepje krijgt als het daar om vraagt? Nee, zeer zeker niet.

Nee, ik bedoel het meer dat ik kijk naar wat goed is voor de ontwikkeling en het welbevinden van mijn kinderen. Je kent het misschien wel, je gevoel zegt dat er iets aan de hand is, mensen uit je directe omgeving geven allerlei goedbedoelde adviezen maar die adviezen voelen niet goed voor jou. Je hebt het idee dat het iets anders moet zijn. Omdat jouw kind aan iets anders behoefte heeft dan de huis-tuin-en-keuken-adviezen.

En dan komt het….
Wat doe je dan? Volg je de mensen die al veel langer ervaring hebben in het opvoeden van kinderen of het begeleiden van kinderen? Omdat je eigenlijk niet goed anders durft te zijn? En misschien heb je het idee dat je dan toegeeft, want je hoort toch zo vaak dat ouders hun kinderen verwennen?

Ik kan je zeggen dat er heus kinderen zijn die verwend worden maar er zijn ook heus ouders die toch tegemoet kunnen komen aan de behoeften van hun kind zonder daarin zichzelf te verliezen.

Toen mijn kinderen nog klein waren en we regelmatig naar het consultatiebureau moesten voor controle, noemden veel mensen het het consternatiebureau omdat er strikt regeltjes gevolgd werden over hoe het gemiddelde kind alles zou moeten doen volgens de ontwikkelingslijnen.

Nu was ik toen al assertief genoeg om mijn eigen plan te trekken en naar mijn kinderen te krijgen. Ik vond het sowieso al vreemd want mijn kinderen liepen juist voor op alle dingen die kinderen zouden moeten kunnen doen bij een bepaalde leeftijd. Ik dacht vroeger echt dat die leeftijden op puzzels en lego niet klopte want mijn kinderen vinden dat juist veel te makkelijk. Mijn zoon heeft zich bijvoorbeeld al zelf leren lezen nog voor hij naar groep 1 ging. En ook mijn dochter maakte al puzzels en lego dozen die eigenlijk voor een paar jaar oudere kinderen zouden zijn.

Gezien mijn onderwijsachtergrond ben ik gewend om kinderen te observeren en hen ook net datgene aan te bieden waardoor ze zich verder kunnen ontwikkelen, alles zonder dwang en puur naar behoefte van het kind.

“Wat ontzettend fijn was dat ik nu ook literatuur vond die gewoon beschreef hoe ik eigenlijk allang “wist” dat ik het moest doen. Ik wist het omdat ik vertrouwde op mijn intuïtie.”

Afijn, ze konden dus al lezen voordat ze goed en wel in groep 3 zaten maar ook sociaal-emotioneel merkte ik dat het een andere aanpak vroeg van mij als ouder. Ik volgde mijn gevoel en later bleek er ook een woord voor hetgeen te zijn wat ik bij mijn kinderen ervaarde. HSP.
En eerlijk gezegd toen ik mezelf er meer in ging verdiepen, herkende ik ook steeds meer bij mezelf en vielen er kwartjes op hun plek. Wat ontzettend fijn was dat ik nu ook literatuur vond die gewoon beschreef hoe ik eigenlijk allang “wist” dat ik het moest doen. Ik wist het omdat ik vertrouwde op mijn intuïtie.

En nee, dat was lang niet altijd even makkelijk en ja daar kreeg ik ook echt wel weerstand op, maar als ik naar mijn kinderen kijk, zijn ze over het algemeen gelukkig. (Natuurlijk iedereen heeft wel eens een dipje en dat mag, dat hoort ook bij het leven.)

Durf te zijn wie je bent
Ik heb mijn dochter altijd geleerd dat ze uit mocht komen voor haar mening. Let op, dit was een meisje dat op school altijd sociaal wenselijk gedrag liet zien. Inmiddels gaat ze naar tweetalig vwo en is ze nog steeds vol van haar passie.
Als klein meisje was haar lievelingsfilm “Cars” en speelde ze met autootjes in plaats van poppen. Ik maakte zelfs jurkjes met auto’s erop waar ze dan trots mee rond liep want niemand anders had zo’n jurkje.
Nu is ze groot fan van Formule 1 en wil ze over een paar jaar ook werktuigbouwkunde gaan studeren omdat ze graag in een race team zou willen werken om de auto nog beter te later presteren zodat een coureur een podiumplaats kan bemachtigen.

Ik ben trots op haar, ze doet wat zij graag wil en durft gewoon zichzelf te zijn. En ze heeft ook geen boodschap aan meiden die dat maar vreemd vinden. Ze is gewoon zichzelf en heeft daardoor weer hele leuke vriendinnen die anderen ook gewoon accepteren zou als ze zijn.

Mijn zoon doet het ook niet volgens het boekje. Oké, het is een echte jongen dus wat dat betreft volkomen normaal. Maar wel een jongen met een hoog IQ. En juist dat laatste heeft voor ons als ouders gezorgd dat we al voor flink wat uitdagingen hebben gestaan. Want tja, welke 3-jarige leert zichzelf lezen en stuurt als net 4-jarige een briefje dat hij graag friet of pannenkoeken wil eten. Of vraagt zich als jongste kleuter af of we nog een reserve-zon hebben want als we die niet hebben, kunnen we niet leven op de aarde.
Een jongen die thuis gefrustreerd gedrag laat zien als hij op school niet uitgedaagd wordt. Dus we hebben regelmatig op school gesprekken gehad en telkens werkte een aanpak weer voor een week of zes en dan moesten we weer creatief zijn en onze handelswijze aanpassen.

 

En als je dan vastloopt…
Dan komt het moment dat een onderzoek nodig is om toch verder te komen. Gelukkig was het een bevestiging van wat we al wisten, maar konden er daardoor wel deuren geopend worden en kon hij naar een bovenschoolse plusklas waar hij dan een dagdeel per week heen ging, met als resultaat dat hij beter in zijn vel zat en het in ons gezin ook weer een stuk rustiger werd.

Inmiddels volgt ook hij tweetalig vwo en moeten we ook nu nog steeds creatief zijn en alert zijn bij tijd en wijle. En ja, dat vraagt ook van ons als ouders soms veel energie. Maar weet je, dat doe je, want je wil dat het goed gaat met je kind en met je gezin.

Want je kind is niet alleen je kind. Mijn kind is een onderdeel van ons gezin, dus van een systeem. Dus het is niet zo dat je alleen voor één kind iets doet. En soms uit het kind iets waardoor het als storend gedrag wordt gezien maar is het eigenlijk alleen een reactie op iets anders wat in het gezin speelt.

Aan de slag met jezelf
Daarom hoort bij bewust ouderschap ook dat je kritisch naar jezelf durft te kijken en ook daar mee aan de slag gaat wanneer blijkt dat er iets is waar aan gewerkt mag worden. Want als je goed voor een ander wil zorgen, is het ook zaak dat je goed voor jezelf kunt zorgen.

Want ook als ouder zijn er thema’s waar je soms even wat meer aandacht aan mag geven bij jezelf. Wie weet kom je door je kind erachter dat er zaken uit het verleden nog bij je spelen terwijl je je daar niet bewust van bent. Ik weet inmiddels door ervaring maar ook door coachings die ik geef en Luisterkindafstemmingen die ik maak dat wanneer een ouder aan zichzelf werkt dat effect heeft op zijn/haar kind.

Het is zo belangrijk om fouten te durven maken, want hé als iets niet is gegaan zoals het moet heb je niet gefaald, nee je hebt een manier gevonden die niet werkt en dat biedt weer nieuwe kans om een manier te vinden die wel werkt.

Daarbij laat je ook aan je kinderen zien dat het helemaal niet erg is als je aan jezelf werkt en dat het je juist heel veel kan brengen. Net als wanneer je nieuwe dingen leert en in het begin ook fouten maakt. Het is zo belangrijk om fouten te durven maken, want hé als iets niet is gegaan zoals het moet heb je niet gefaald, nee je hebt een manier gevonden die niet werkt en dat biedt weer nieuwe kans om een manier te vinden die wel werkt.

Waar het bij bewust ouderschap om draait is dat je aanvaardt wie jij bent maar ook wie je kind is, durft te kijken naar wat je kind nodig heeft zonder daarbij een curling ouder te zijn. Want bewust ouderschap betekent niet dat je alle moeilijkheden voor je kind uit de weg haalt, nee zeer zeker niet. Je kind moet ook de ruimte krijgen om ervaringen op te doen en daar horen ook ervaringen bij die negatief getinte emoties met zich meedragen. Daarbij hoort ook dat ze ervaren dat dingen niet lukken of gaan zoals ze graag zouden willen. Want ook daar moeten ze mee om leren gaan, en juist dat laatste is belangrijk want je hebt niet alles in de hand in het leven en wanneer jij een kind bent dat veerkracht heeft opgebouwd, kan je ook vervelende ervaringen ervaren en daar mee om gaan en weer uitkomen.

Verbinding
Het gaat erom dat je in verbinding kunt blijven met je kind zodat je kind weet dat er thuis een veilige haven is waar het zichzelf mag zijn en gesteund zal worden wanneer het daar behoefte aan heeft.

Dit alles zorgt er echter niet voor dat bewuste ouders alles geven aan hun kinderen en zelf geen energie meer over houden voor zichzelf of elkaar. Nee, zeer zeker niet. Want bewust ouderschap zorgt er ook voor dat je bewust ook goed voor jezelf zorgt. Dat je een balans vindt waarin jij prima functioneert en de verschillende rollen die je invult in je leven prima vorm kunt geven.

Tijd voor mezelf
Ik weet bijvoorbeeld ook dat ik echt momenten voor mezelf nodig heb om een leuke mama, echtgenote, juf, coach, vriendin, etc. te blijven. Dat plan ik dan ook echt in en ik respecteer dat ook van anderen. Dat is niet altijd makkelijk en wordt niet altijd door iedereen begrepen, maar het is wel belangrijk voor mij om in balans te blijven.

Mijn dieren zijn er blij mee, want negen van de tien keer betekent dat ik dan even met hen bezig ben. De hond om even lekker mee te wandelen en even mijn hoofd leeg te maken en het paard om daar mee aan de slag te gaan. Of ik ga juist een van mijn andere hobby’s uitoefenen.

 

Als je gaat voor bewust ouderschap
Is bewust ouderschap nu iets wat je van het een op het andere moment gewoon pats boem kan doen en dat het dan meteen geweldig gaat? Nee, dit is ook een weg die je in slaat en waar je leert door vallen en opstaan. Maar het geeft je zoveel!

Soms klinkt het misschien wat zwaar maar wanneer je eenmaal bewust in het leven gaat staat en bewust ouderschap toepast, is het eigenlijk niet meer dan vanzelfsprekend omdat het is waar jij waarde aan hecht in het leven.

Soms duurt het even, maar telkens kom je een stapje verder en voelt het ontzettend fijn als je daar komt waar jij het allemaal voor doet. Je plukt er de vruchten van en je laat je kinderen ook opgroeien tot volwassenen die bewust in het leven staan en zelf hun eigen keuzes kunnen en durven maken.

En omdat ik het iedereen gun om op deze manier invulling te geven aan je ouderschap, vind ik het ook zo fijn dat ik door mijn aanbod van Praktijk De Vlinder gezinnen en gezinsleden daarbij te begeleiden om ook die kracht van gezinsgeluk te ervaren. Want in mijn ogen is gezinsgeluk, stralende kinderen en gelukkige ouders.
En hoe fijn is het dan dat ik op die manier gezinnen en gezinsleden help om meer rust, harmonie en geluk te laten ervaren door bewust ouderschap, coaching en het geven van inzichten & praktische handvatten. Ik word er in ieder geval blij van!

Gezinsgeluk = stralende kinderen + gelukkige ouders

Wil jij ook die kracht van gezinsgeluk ervaren?
Dan nodig ik je graag uit in de facebookgroep: Gezinsgeluk = stralende kinderen + gelukkige ouders.

Hoe ga jij als ouder om met boosheid?

In ieder gezin komt het voor dat er sprake is van boosheid en een vervelende sfeer waarin er op elkaar gemopperd wordt. Je herkent het vast wel. Het is vooral vervelend als je in je boosheid blijft hangen en humeurig wordt. Voor jou als ouder niet fijn maar ook niet voor je gezin.
En vaak lost het ook niets op. Het levert je alleen maar meer ergernis op en nog meer gezinsleden die humeurig worden. Misschien komt er zelfs nog een ander gevoel om de hoek kijken en maakt het jou of je kinderen zelf verdrietig of heb je zelfs het gevoel dat je faalt.

Iedere ouder voedt met de beste intenties op en helaas loopt het nu eenmaal niet altijd zoals we graag zouden willen.

Dat is natuurlijk niet de bedoeling. Iedere ouder voedt met de beste intenties op en helaas loopt het nu eenmaal niet altijd zoals we graag zouden willen. Belangrijk is wel hoe je daar als ouder dan mee omgaat. Want laten we eerlijk zijn, van boosheid wordt niemand gelukkig. Jij niet maar de rest van het gezin ook niet.
Betekent dat dat je niet boos mag zijn? Natuurlijk betekent het dat niet. Boosheid is een emotie die ook gewoon er mag zijn. Opkroppen is juist niet goed en zorgt er alleen maar voor dat je er nog meer last van krijgt.

Besef ook dat jij ook een rolmodel bent voor je kind. Wil jij dat je kind leert dat je niet boos mag zijn en alles opkropt? Wil je dat je kind altijd in zijn boosheid blijft hangen? Nee, ik denk niet dat je dat wilt. Dus dan moet je dat zelf ook niet doen. En ja, dat is misschien makkelijker gezegd dan gedaan maar het is wel iets om even bij stil te staan.

Accepteer dan ook dat je boos bent en boos mag zijn, het gaat erom hoe je ermee omgaat. Neem even afstand van de situatie en ga na waarom je boosheid ervaart, wat doet het met je en waarom doet het wat met je? Ligt de oorzaak bij het gedrag van je kind waar je boos om wordt, of ligt de oorzaak wellicht ergens anders?
Is er ergens anders iets gebeurd waar je je al niet fijn over voelt en is dit net de druppel voor vandaag? Of ligt er een ander gevoel schuil onder je boosheid? Denk hierbij aan onzekerheid, verdriet, gevoel van gebrek aan waardering, heb je het gevoel dat je niet gezien of gehoord wordt, misschien wil je wel gewoon rust aan je hoofd, loopt het niet lekker op je werk of juist iets heel anders?

Luister om de ander te begrijpen en daarna is het jouw beurt om begrepen te worden.

Wanneer je de oorzaak weet, weet je ook in welke hoek een oplossing kan liggen en daar naar handelen maar vergeet ook niet om nog in gesprek te gaan met je kind. Doe dit wel wanneer jij en je kind weer tot rust zijn gekomen. Luister eens naar wat zij te vertellen hebben, zonder al meteen een oordeel klaar te hebben. Vraag ook wat ze eigenlijk zouden willen. Luister om de ander te begrijpen en daarna is het jouw beurt om begrepen te worden. Geef dan ook rustig aan waarom jij boos werd en wat jij eigenlijk zou willen dat er zou gebeuren. Wie weet willen jullie wel hetzelfde maar werd het op een andere manier geuit. En zo niet, bekijk dan of jullie samen tot een oplossing kunnen komen.

Vaak is de lucht dan veel eerder geklaard dan wanneer je alles maar laat door sudderen en steeds een korter lontje krijgt.

Dus luister eerst naar jezelf en naar de oorzaak van de boosheid, luister dan naar de ander om de ander te begrijpen en vertel daarna zelf om begrepen te worden. Dan heb je een win-win-situatie want worden jullie beiden gehoord in jullie boosheid en kunnen jullie samen een constructieve oplossing bedenken.

Bewust ouderschap coach

Door mijn jarenlange ervaring met het werken met kinderen, kom ik er achter dat ik eigenlijk steeds vaker ouders aan het coachen ben in hoe zij met hun ouderschap bezig zijn.
Kinderen zijn onderdeel van een gezin en soms geeft het kind problemen maar ligt de oorzaak eigenlijk niet alleen bij het kind maar bij het gezin en hoe het daar loopt.

Ouders stoeien soms ook met hoe zij nu eigenlijk bezig zijn met vormgeven aan het ouderschap.
Het is heel normaal als je het even niet meer weet. Dat hoort bij het ouderschap.

Soms wil je als ouder gewoon even iemand waarmee je kunt bespreken over wat je doen; waar je tegen aanloopt en waar je eigenlijk behoefte aan hebt als ouder.

Niet altijd is er in je directe omgeving iemand waarmee je zoiets kunt bespreken.
Wellicht om je anders tegen het opvoeden van kinderen aankijkt of omdat je het idee hebt dat je elkaar niet helemaal begrijpt of gewoon omdat je dat liever met een buitenstaander doet.

Je loopt ergens tegenaan binnen je ouderschap en zou dolgraag verandering aanbrengen in je gezin maar je weet niet goed hoe je dat moet doen en waar je moet beginnen.
Je hebt al vriend(inn)en en/of websites geraadpleegd of boeken gelezen, maar het raakt het allemaal net niet.
Het is net even anders beschreven als dat jij het ervaart.

Je bent dus op zoek naar iets dat jou kan helpen.
Je wil immers dolgraag een gelukkig gezin waarin iedereen zich thuis en geliefd voelt.
Maar ook dat je zelf ook weer tot ontspanning komt en er weer rust in huis komt.
En dat is logisch, dat je dat graag zou willen!

“Geluk is niet iets kant-en-klaar. Het komt door je eigen acties.”
– Dalai Lama

De Dalai Lama zei het al eens geluk ontstaat doordat jezelf in actie komt. Dus wil jij graag in actie komen om weer meer geluk te ervaren?
Weet dat ik je kan helpen bij het invullen van je bewust ouderschap.

Want laten wel wel wezen wanneer je zoals jij bezig bent met het nadenken over je opvoeding. ben je bezig met bewust ouderschap.
Hoe fijn is dat als kind dat je ouders zou met je begaan zijn dat ze ook naar zichzelf durven kijken waarin ze mogen groeien!

Wanneer je als ouder bewust op zoek bent naar iemand die jou kan coachen in je rol als ouder, zoek dan niet langer en vraag een kennismakingsgesprek aan waarin we samen je probleem verkennen en bekijken hoe ik jou daarbij kan helpen.

Ik wil graag hulp bij het bewust ouderschap

Hoe ga je om met twijfel en onzekerheid tijdens de opvoeding van je kind?

Soms valt het ook allemaal even niet mee. Dan vraag je je af of je alles wel goed doet en of je misschien toch niet moet luisteren naar wat die ene persoon tegen je gezegd had dat je moest doen. Ook al voelde dat niet helemaal dat het iets voor jou was.

Eigenlijk kun je daar heel kort over zijn, als iets niet goed voelt moet je je afvragen waarom je het zou moeten doen? Kan het wellicht ook anders? Kan het op een manier die goed voelt voor jou als ouder?

Regelmatig komt het voor dat ouders en kinderen tegen een obstakel in de opvoeding aanlopen. Iedereen heeft er een mening over hoe je het op moet lossen of hoe je het probleem aan moet pakken.
“Als het er een van mij was geweest nou dan zou ik het wel weten!”, is helaas een ontzettende dooddoener voor de ouders en het kind in kwestie. Want het is niet jouw kind, en het is niet jouw gezin.

Ieder persoon is uniek, we vertonen verschillende gelijkenissen maar hoe je het ook went of keert, we zijn allemaal uniek. Dus wat voor de ene ouder en kind werkt hoeft helemaal niet voor de ander ook zo te werken. Neem nu mijn zoon en dochter, twee totaal verschillende persoontjes. Wat bij de een werkt, heeft bij de ander geen effect en omgekeerd.
Wanneer ze tijdens de peuterpuberteit in het verzet gingen en niet mee wilden, hoefde ik tegen mijn dochter maar te zeggen: “Dat is goed, dan ga ik wel alleen, Daag.”, dan wist mijn dochter niet hoe snel ze toch met mij mee wilde komen. Mijn zoon daarentegen zei gewoon vrolijk, “Ja dat is goed. Houdoe!” en die liep een totaal andere richting op dan dat ik wilde.

Inmiddels zijn ze beide de peuterpuberteit uit en kun je het stukje peuter weghalen, maar ook nu zijn ze verschillend en hebben ze op aan aantal gebieden een andere aanpak nodig. Bijvoorbeeld bij de huiswerkmentaliteit. Voor de een geen probleem terwijl de ander heeft toch wel enige begeleiding van ons als ouders nodig om alles in goede banen te leiden.

Wanneer je dan als ouder echt je helemaal vast wil houden aan alle adviezen en dergelijke die er te vinden zijn in je sociale omgeving of op de sociale media, word je gillend gek. Maar hoe doe ik dat dan? Nou als volgt:

Wanneer ik ergens tegen aan loop, ga ik voor mezelf even na voor wie het nu eigenlijk een probleem is. Is het een probleem voor ons allemaal als gezin of heb ik er vooral last van als moeder? Is het iets waar ik iets mee moet doen, of kan ik het op zijn beloop laten? Zien mijn kinderen het als een probleem? Wanneer doet het probleem het zich voor? Wat is hetgeen ik eigenlijk graag zou willen zien en is dat ook wat de ander graag zou willen? Zo ja, waarom lossen we het dan zo niet op? Zo nee, hoe komen we dan toch tot elkaar zodat er toch een oplossing komt? Of is dus juist iets waarbij ik als ouder mijn verantwoordelijkheid moet nemen en ben ik “baas” en moet mijn kind zich er maar naar schikken? En wil ik dat op die manier?

Allereerst helpt het om er in ieder geval met je partner over te praten of anders in ieder geval met iemand bij wie je weet dat je je verhaal kwijt kunt zonder dat er meteen adviezen gegeven worden. Praat eens hoe het door de ander ervaren wordt. Deel je zorg of je probleem. Bekijk dan samen wat je graag anders zou willen zien zodat je als ouders weet hoe je er samen in staat en dit ook zo naar je kinderen kunt uitdragen.

Bespreek met je kind op het niveau dat bij hem of haar past waar je tegen aan loopt en dat je dat graag zou willen oplossen.

Luister eerst naar het verhaal van je kind, zonder te oordelen. Dat is ontzettend lastig in een aantal gevallen maar probeer het echt! Luister om je kind te willen begrijpen. Wanneer je luistert om te begrijpen, blijf je namelijk open staan voor het verhaal van je kind.
Wanneer je al je einddoel voor ogen houd, kan het gebeuren dat je alleen maar datgene hoort wat je wil horen en niet wat je kind je eigenlijk wil vertellen.
Hoe zou je kind het graag op willen lossen wanneer het kind het ook als een probleem ervaart dat jullie een strubbeling hebben in jullie onderlinge relatie. Bespreek dit met elkaar en probeer hierin ook duidelijk aan te geven waar jij tegen aanloopt en waarom je er tegen aan loopt.

Wanneer je zegt, dat je zijn muziek vreselijke herrie vindt zal hij het zo maar niet zachter zetten. Lekker boeiend dat zijn ouders het vreselijke herrie vinden, dat is iets wat al generaties lang voorkomt dus waarom zou hij dan ineens de muziek zachter moeten zetten?
Wanneer je aangeeft dat je het fijn vindt dat hij een muziekkeuze heeft waar hij zo van kan genieten maar dat je zijn smaak niet deelt en er juist heel chagrijnig van wordt, dus dat je het fijn zou vinden als het volume wat lager kan zodat jij ook kan genieten van jouw persoonlijk muziekkeuze zodat jullie beiden lekker je ding kunnen doen, zal je eerder medewerking krijgen van je puber dan wanneer je zegt dat de muziek uit moet omdat jij het zegt.

En nee, dat is dan niet toegeven aan, dat is kijken hoe je er beide het best uit kunt komen. Een win-winsituatie.

Verder is het ook nooit een schande om eens vrijblijvend om advies of hulp te vragen aan een persoon buiten je vertrouwde omgeving. Bijvoorbeeld een kindercoach of iemand anders waarbij jij denkt hulp/advies te kunnen krijgen. Zolang hetgeen wat je als advies krijgt maar goed voelt voor jou. Probeer het eens zou ik zeggen. Wie weet werkt het ook voor jou!

Tenslotte nog wel het belangrijkst van allemaal, sta achter hetgeen je zegt of doet. Wanneer jij vindt dat iets wel of niet mag, straal dat dan ook uit! Dat zijn jouw waarden en normen en daar mag je rustig voor uitkomen, ook al verschilt dat wellicht met die van de buurman. Doe waarvan jij denkt dat het goed is in jullie situatie. Natuurlijk wel met inachtneming van de maatschappelijke opvoedingswaarden, dus geen verwaarlozing of mishandelingen. Dat sluit ik natuurlijk uit laten we daar wel duidelijk over zijn.

Waarom zijn positieve emoties zo belangrijk?

Positieve emoties zijn belangrijk voor een kind.

We voeden onze kinderen zo op zoals wij denken dat we dat goed doen. We hebben daar diverse mogelijkheden voor.
Wellicht heb je zelf een warme opvoeding gehad en wil je dat graag ook aan je kinderen geven, maar misschien wil je het juist helemaal anders doen dan dat jij vroeger opgevoed bent.

Eén ding is zeker, we willen het met de beste intenties doen. Niet altijd slagen we erin om dat geven te doen wat we graag voor ogen hebben maar uiteindelijk willen allemaal hetzelfde namelijk dat we het beste voor hebben met ons kind.

Toch lopen dingen wel eens anders als we gehoopt hebben en zit je kind niet lekker in zijn of haar vel en lijkt alles tegen te zitten.
Natuurlijk is dan niet erg als dat een keertje gebeurt, kinderen moeten immers ook leren omgaan met teleurstellingen en dat dingen niet lopen zoals ze graag zouden willen. Maar wanneer een kind teleurstelling op teleurstelling te verwerken krijgt, kan dat negatieve gevolgen hebben voor het zelfvertrouwen. Het fijnst is het natuurlijk dat er een balans is zodat een kind zowel succeservaringen heeft als teleurstellingen.

Wanneer een kind vertrouwen heeft en dingen doet waar het blij van wordt, ervaart het namelijk positieve emoties. Wanneer je positieve emoties voelt, doe je iets waar je blij van wordt en komen jouw kwaliteiten beter tot uiting. Je laat je talenten dan meer zien en zelf zie je ook meer omdat je trots om je heen de wereld in kijkt.

Die positieve gevoelens kun je zien als een voorraadje in je lichaam voor tijden wanneer het even wat minder gaat of wanneer iets moeilijk gaat. Je veerkracht is dus bepalend voor hoe je met teleurstellingen en moeilijke perioden om gaat. Hoe meer positieve emoties er tegenover staan, des te meer kun je aan.

Hoe mooi is het als je dan ook nog eens je sterke punten in kunt zetten om je moeilijkere punten te versterken.
Als jij altijd heel creatief bent, kun je dan die creativiteit ook inzetten wanneer je een moeilijk probleem tegenkomt?
Kun je dan ook creatief met de situatie omgaan en kijken naar wat je zelf kunt creëren om de situatie makkelijker te maken?

Wanneer je als ouder in gesprekken met je kind praat over hoe jij omgaat met positieve ervaringen maar ook met teleurstellingen, leert je kind hoe het zijn/haar persoonlijke kwaliteiten in kan zetten als het even een moeilijk moment heeft. Juist door het voeren van zulke gesprekken ontstaat er hechting. En laat dat nu weer een positieve emotie zijn waardoor je in een mooie cirkel terecht komt.

Vergeet niet dat je als volwassenen een voorbeeld bent voor je kind. Geef jij snel op dan heeft dat ook effect op het gedrag en doorzettingsvermogen van je kind. Maar laat jij zien dat jij ondanks teleurstellingen je schouders ergens onder datgene zet wat je graag wil bereiken, dan ben je daarin ook een voorbeeld van je kind.

Kortom: deel je gevoelens en laat je verwonderen door de mooie gesprekken die dat op kan leveren.

Vind je het moeilijk om dergelijke gesprekken met je kind te voeren, dat geeft niet. Ik kan je altijd op weg helpen. Tijdens een “ontdek je talent” gesprek, voer ik gesprekken met kinderen waarin we op zoek gaan naar de talenten van een kind. En dan bedoel ik met talenten niet dat ze ergens in uitblinken ten opzichte van een ander, maar juist waar ze zelf blij van worden, waar de kinderen zelf die positieve emoties door ervaren.
Op die manier krijgt het kind inzicht in zich zelf en kan het zelf gaan handelen om zijn of haar talenten meer in te gaan zetten. Op die manier legt het kind een voorraadje aan zodat de veerkracht ook weer groeit. Het kind kan zich dan weer gaan ontspannen en het zelfvertrouwen groeit. Zoiets verdiend toch ieder kind? En iedere ouder wordt blij van een gelukkig kind, kortom een mooie win-win situatie!

Tien opvoedingstips voor puberouders

Tijdens het maken van afstemmingen en andere contacten met pubers komen vaak dezelfde issues naar boven.
Vaak is een kleine verandering in de benadering van je puber al van grote waarde.
Pubers zijn druk bezig zich te ontwikkelen tot een volwassen persoon. Daar hoort ook bij dat je op ontdekkingsreis gaat naar wie ben ik en waar sta ik voor.

Maar ook wat vind ik van mijn ouders en van andere volwassenen in mijn omgeving? Wat vind ik van de waarden en normen die in mijn omgeving gelden?
Ook het verschillen van mening met je ouders en het hebben van conflicten hoort daarbij.

Hieronder tien opvoedingstips die er voor kunnen zorgen dat de onderlinge relatie tussen puber en ouder voor beide partijen prettig verloopt:

  1. Blijf communiceren.
  2. Houd zaken bespreekbaar.
  3. Geef je puber vertrouwen.
  4. Blijf geïnteresseerd in je puber en diens leefwereld.
  5. Verdiep je in de belevingswereld van je puber.
  6. Geef geen ellenlange preek maar houd het kort en bondig.
  7. Zeg wat je graag wil zien in plaats van wat je niet wil zien.
  8. Ga mee in de tijdsgeest van nu.
  9. Goed gedrag belonen heeft meer effect dan negatief gedrag straffen.
  10. Gebruik humor en relativeer.
%d bloggers liken dit: